به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان همدان، کتاب«خداحافظ راکون پیر»با حضور کلر ژوبرت نویسنده و تصویرگر فرانسوی کودک و نوجوان با حضور در مراکز همدان و ملایر مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
سید محمد رضا جوادی مدیر کل کانون استان همدان حضور نویسندگان را در بین کودکان و نوجوانان فرصت خوبی برای آشنایی اعضا با نقد دانست و شرکت آنها در بحث و گفتگو پیرامون کتاب را آغاز خوبی برای تجربیات آنها برشمرد.
بهناز ضرابی زاده کارشناس مسوول ادبی کانون استان همدان ضمن ابراز خرسندی از حضور نویسنده و تصویر گر کتاب کودک در بین اعضا تصریح کرد: برنامه دو پنجره عنوان فعالیتی است که به شکل کشوری و توسط آفرینشهای ادبی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با حضور نویسندگان و شاعران به نقد و بررسی کتاب می پردازد.
وی گفت: در همین راستا کتاب«خداحافظ راکون پیر» از هفتهها قبل در اختیار کودکان و نوجوانان مراکز همدان و ملایر قرار گرفته بود تا آنها با مطالعه دقیق و آمادگی کامل بتوانند در این برنامه شرکت نمایند.
کلر ژوبرت در این برنامه یاد آور شد: نوشتن برای کودکان یک تخصص است و کسی که می خواهد برای کودک بنویسد علاوه بر داشتن دانش ادبیاتی بایستی بامسائل زبان شناختی، ساختاری و روانشناسی کودک هم آشنا باشد و این یک تلاش مضاعف را می طلبد چرا که نوشتن برای کودک نیاز به مهارت و تخصص خاص خود را دارد.
در ادامه اعضا به ارائه نظرات و سوالات خود از این نویسنده و تصویر گر کودک پرداختند.
زهرا فرید نیا عضو مرکز شماره 1 همدان ضمن خیر مقدم به خانم کلر ژوبرت پرسید: آیا حیوانات تا به دنیا می آیند می توانند حرف بزنند؟ و چرا تصویر سر طاووس در کتاب وجود دارد آما توی متن قصه حضور ندارد.
در ضمن اگر تک قهرمان داستان سوالهای دیگری از راکون می پرسید که اتفاقا سوالهای ما نیز هست به روند فهم ما درباره زندگی کمک بیشتری می کرد.
خانم کلر ژوبرت ضمن اینکه از توجه و نکته سنجی این عضو شگفت زده شد عنوان کرد: قطعا دنیای حیوانات با دنیای انسانها تفاوت دارد و شاید همان طور که زود تر از انسانها به راه میافتند و سر پا می ایستند زودتر نیز حرف بزنند اما این دقت شما ستودنی است.
مهیار زنگنه عضو دیگر مرکز شماره 1 همدان درباره تصویر روی جلد کتاب «امین ترین دوست» نظری داشت. او معتقد بود وقتی جلد کتاب را باز میشود تصویر جلد و پشت جلد شبیه غول است و این مناسب کتابی که با موضوع خدا نوشته شده نمی باشد.خانم ژوبرت وقتی جلد کتاب را باز کرد ضمن تحسین دقت عضو گقت: این دقت شما من را وا می دارد که درباره چاپ آثار برای کودکان بیشتر دقت کنم.
یکی دیگر از اعضاء عنوان کرد نویسنده به عدد 7 توجه ویژه ای دارد زیرا هم در این کتاب و هم کتاب کلوچه های خدا به هفت بچه خرگوش و هفت موش صحرایی پی بردم آیا تعمدی در این انتخاب بوده . در ضمن اغلب داستانهایی که می خوانیم این جغد است که داناست اما در این کتاب راکون مظهر دانایی است که این اتفاق و نوآوری بسیار خوشایند است.
هانیه جلوداران عضو دیگری بود که درباره کتاب راکون پیر صحبت کرد او گفت : من با مطالعه این کتاب متوجه شدم دنیای بچهها فقط بازی و تفریح نیست. ما باید یاد بگیریم که نام خدا سرآغاز کارهایمان باشد.سعی کنیم در انتخاب دوست دقت لازم را داشته باشیم زیرا دوست نقش مهمی در زندگی ما ایفا میکند.
عضو دیگری در مورد امین ترین دوست بیان کرد: داستان این کتاب برای من جذاب نبود چون من قصه این کتاب را قبلا به شکلهای دیگری شنیده بودم و به همین دلیل پایان قصه برایم قابل حدس بود.
فاطمه پور اکبری از مرکز مریانج اعتقاد داشت انتخاب نام تک برای خرگوش بسیار به جا بوده زیرا تک با همه خواهرها و برادرهایش فرق داشت و واقعا تک بود. آن قسمت از کتاب که تک از راکون پیر سووالاتی میپرسید و راکون پیر جوابش را به حالت طنز می داد بسیار قشنگ بود . معمولا بزرگترها سر به سر بچهها میگذارند. در کتاب شما هم این موضوع خوب مطرح شده بود. حیف است کتابی به این قشنگی شماره صفحه ندارد.بنظر من در پایان قصه، تک یا همان خرگوش کوچک تبدیل شد به همان راکون پیرو راهش را ادامه داد.
خانم ژوبرت درباره تعداد صفحات گفتند من هم با نظر شما کاملا موافقم و این مسئله مربوط به ناشر می شود که باید دقت بیشتری در این باره می کرد.
در ادامه حدیثه یاری عضو مرکز 4 همدانگفت: این داستان با یک سکوت صمیمی شروع شده و با یک جفت خرگوش و هفت بچه خرگوشادامه پیدا کرده و عدد هفت برای ما مقدس است مثلا می گوییم هفت آسمان، هفت دریا، هفت طبقه از بهشت، به نظر من شما توی این کتاب به کمک قصه چیزهایی به ما آموختید.
برای مثال اینکه ما فقط نباید به فکر بازی و سرگرمی باشیم، ما می توانیم به دنیای اطراف خود دقت کنیم و سوالهایمان را از افرادی که می دانیم در این زمینه اطلاعات دارند بپرسیم و دوستانی را انتخاب کنیم که راه و رسم زندگی را بلد باشند.من خودم یاد گرفتم که دوستانی را انتخاب کنم که راه زندگی را به ما نشان دهند. و من هم مثل خرگوش توی داستان راه دوستان دانایم را ادامه دهم.راکون پیر با کارهایی که کرد مرا یاد یک حدیث انداخت، زکات علم نشر آن است.شما به نوعی با این کتاب بیان می کنید که دنیا همیشه یک جاده صاف نیست.دنیا پستی و بلندی دارد.اما این پستی و بلندی دلیل نمی شود که این جاده بلند تمام شود.
و اما داخل این کتاب خیلی چیز های دیگر را بیان نمودید.اما من چند تا از آنها را می گویم، اولاً اینکه ما اول توی یک دنیای تنگ و تاریک زندگی می کنیم، و بعد به یک دنیای قشنگ و بزرگ با رنگ ها و آدم های شاد می آییم و به یک دنیای دیگری می رویم که از این دنیا بزرگ تر است و همه چیز در آن متنوع و زیبا تر است.ما پس از مرگ به آن دنیا می رویم.فکر می کنم بسیار سخت است که کودکان را با واقعیت مرگ آشنا کرد اما شما این کار را انجام داده اید من یاد گرفتم در مقابل مرگ اطرافیانم صبور باشم و یاد آنها را در قلبم زنده نگه دارم.راکون پیر می میرد اما همه چیز سر جای خودش است.ما باید از خدا کمک بخواهیم تا صبور باشیم.این کتاب با سکوت آغاز می شود و با آواز بلبل به پایان می رسد. اما به این معنی نیست که با پایان این قصه زندگی هم تمام می شود. زندگی هنوز جریان دارد.
خانم کلر ژوبرت ضمن سپاس از همه شرکت کنندگان و نقدهای منصفانه، صحیح، منطقی و موشکافانه اعضا به بیان تفاوت ادبیات کودک در ایران و فرانسه اشاره کرد.و این که متاسفانه در ایران نیز ادبیات ترجمه بیش از تالیف است.
ایشان در جواب به پاسخ یکی از مربیان که پرسیدند چرا کار ترجمه نمی کنید جواب دادند چون من مترجم نیستم. اما اگر عاشق کتابی شوم حتما آن را ترجمه می کنم.
در پایان این جلسه خانم کلر ژوبرت به بچهها توصیه کردند قدر خود و کشورشان را بدانید و در حفظ حجاب خود دقت کنید.ایشان اعضا ادبی همدان را بسیار زیرک، نکته سنج و دقیق توصیف کردند که نسبت به سایر مخاطبین به جزئیات بیشتری توجه داشتند.
جلسه صبح با گرفتن عکس یادگاری به اتمام رسید.جلسه بعد ازظهر در مرکز شماره 1 ملایر و با حضور اعضاء 3 مرکز شهرستان ملایر، سامن و جوکار برگزار گردید. در این نشست نیز اعضا به نقل نقطه نظرات خود پرداختند. ازجمله عضوی که پرسید آیا اگر تصویرگر دیگری کتابهایش را تصویر گری کند بهتر نیست؟
خانم ژوبرت جواب دادند: من وقتی داستان می نویسم تصویرش در ذهنم نقش می بندد و بعد چیزهایی از متن راحذف می کنم که در تصویر هست و چیز هایی را که توی متن هست را از تصویر کم میکنم و این به غنای داستانم کمک می کند.
امیر حسین پرسید: چرا تک بازی نمی کرد. چرا دوست نداشت به دنیا بیاید
خانم ژوبرت جواب داد: چون شخصیتش این طوری بود و از دنیای بیرون می ترسید.
عضو دیگری پرسید: به نظر شما زود نیست که بچهها با مرگ آشنا شوند؟
خانم ژوبرت پاسخ داد: نه ممکن است یکی از اطرافیان بچهها از دنیا برود پس باید او درباره حقیقت مرگ آشنایی داشته باشد.
اعضا از انگیزه نویسنده درباره داستان نویسی پرسیدند و ایشان جواب دادند:
من از لابه لای داستانها خیلی چیزها یاد گرفته و میگیرم. چیزهایی را که تجربه نکردهام را تجربه می کنم و اصولا داستان را خیلی دوست دارم.
عضوی پرسید چرا برای نوجوانان نمینویسید و ایشان پاسخ دادند:
هر چند نوشتن برای کودکان سخت است و من ظاهرا برای کودکان می نویسم اما در حقیقت مخاطبینم همه گروه های سنی هستند.
این جلسه نیز با سوالات و نقد های زیادی همراه بود که خانم ژوبرت با حوصله به همه آنها پاسخ گفت. در پایان این برنامه ضمن اهداء کتاب خدا حافظ راکون پیر به همه شرکت کنندگان در جلسه ، نمایشگاه پایان فعالیتهای تابستان مراکز توسط خانم ژوبرت افتتاح گردید.
گفتنی است که کلر ژوبرت در سال 1961 میلادی (1340 خورشیدی) در پاریس متولد و در یک خانواده مسیحی بزرگ شد. در نوزده سالگی مسلمان شد و بعد با یک دانشجوی ایرانی ازدواج کرد.
کلر ژوبرت لیسانس علوم تربیتی و فوق لیسانس ادبیات کودکان دارد و در حال حاضر در ایران زندگی می کند. او مهارت خاصی در توصیف حقایق زندگی به زبان کودکان دارد، در کتاب هایش دنیا را به خوبی ترسیم میکند و اتفاقات تلخ و شیرین زندگی را به زبان ساده و روان برای کودکان بیان میکند. با نگاهی گذرا به آثارش براحتی میتوان به گرایش مذهبی وی پی برد.کلر ژوبرت از معدود نویسندگانی است که آثارش را تصویرگری می کند.
وی تا کنون کتابهای بسیاری به زبانهای فارسی و فرانسوی برای کودکان و نوجوانان نوشته است و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کتابهای «دعای موش کوچولو»، «امینترین دوست»، «در جستوجوی خدا»، «قصه مارمولک سبز کوچولو»، "وای!نه"، "خداحافظ راکون پیر"،"گربه ی کوچه ی ما"، "کلوچههای خدا" را از این نویسنده منتشر کرده است.
