به گزارش روابطعمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس، در ۲۱ خرداد ۱۴۰۵، مرکز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آباده در رویدادی که به مناسبت «روز خانواده» تدارک دیده شده بود، میزبان خانوادههای اعضاء کانون شد؛ تا در فضایی آکنده از صمیمیت و همدلی، بر اهمیتِ جایگاهِ نهادِ خانواده در نظامِ تربیت نسل آینده تأکید شود.
این گردهمایی که با حضور پرشور والدین، فرزندان و جمعی از علاقهمندان به مباحث تربیتی برگزار شد، فراتر از یک جشنِ ساده، بستری برای بازخوانیِ الگوهای رفتاریِ مطلوب و تمرینِ مهارتهای ارتباطی میان اعضاء خانواده بود.
در بخشِ تبیینِ آموزههای اخلاقی، حضرت آیتالله سید علیرضا دانا، عضو مجلس خبرگان رهبری، با نگاهی تحلیلی به نقشِ تربیتیِ والدین در محیطِ خانه سخن گفت.
وی با تأکید بر اینکه فرزندان بیش از آنکه از گفتارِ والدین تأثیر بپذیرند، آینه تمامنمایِ رفتار و منشِ عملیِ آنان هستند، تصریح کرد که احترامِ متقابلِ پدر و مادر در حضور فرزندان، سنگبنایِ اعتمادبهنفس و ثباتِ شخصیتِ کودک را بنا میکند.
ایشان با هشدار نسبت به پیامدهای شکسته شدنِ حریمِ حرمت میان زوجین در محیط خانه، یادآور شد که نادیده گرفتنِ این اصول، زمینهسازِ گسست عاطفی و کاهشِ قدرت اقناعی والدین در مسیرِ هدایتِ فرزندان میشود.
در بخشِ کارگاهی این مراسم، فعالیتِ خلاقانهی «دنیای کانون» اجرا شد؛ که هدف از آن، آموزشِ غیرمستقیمِ مهارتهای زندگی و ارتقاء هوشِ اجتماعیِ خانوادهها بود. در این فعالیت، از هر خانواده خواسته شد تا با نگاهی به کانون به عنوانِ دنیایِ کوچکِ خود، کشوری اختصاصی با هویتِ مستقل تشکیل دهند. در راستای تحققِ اهدافِ آموزشی این طرح، خانوادهها موظف شدند ضمن انتخاب نامی نمادین برای کشورِ کوچکِ خود، سه قانونِ طلایی برای همزیستی و یک راهکارِ مشخص برای مدیریت تنشها و اختلافاتِ احتمالی تدوین کنند. این تمرین، با هدفِ تقویتِ فرهنگِ گفتگو، نهادینهسازیِ احترام به حقوقِ یکدیگر و تمرینِ دموکراسی در مقیاسِ خانواده طراحی شده بود؛ تا اعضاء بیاموزند که چگونه با تعامل و همدلی، فضایی امن برای رشد و شکوفایی تکتک اعضاء مهیا کنند.
در پایان، خروجیِ این منشورهای خانوادگی بر تابلویِ نمادینِ «دنیای کانون» نصب شد؛ تا تصویری از همگراییِ خانوادهها پیش چشمِ حاضران قرار گیرد.
مؤلفهی متمایزِ این ویژهبرنامه، واگذاریِ بخشهای اجرایی و پذیرایی به اعضاء نوجوانِ مرکز بود؛ رویکردی که با هدفِ تقویتِ اعتمادبهنفس، پرورشِ حسِ مسئولیتپذیریِ اجتماعی و مشارکتجوییِ فعال در رویدادهای جمعی صورت گرفت. این حضورِ پررنگ، علاوه بر مدیریتِ شایسته برنامه، جلوهای از همکاریِ جمعی را به نمایش گذاشت. همچنین، بخشِ هنریِ این آیین با هدف ایجادِ پیوند عاطفی میاننسلی، شاملِ قصهگوییِ پدربزرگهای کانون جهتِ انتقالِ میراثِ فرهنگی و سنتهای شفاهی به فرزندان، و دونوازی مشترکِ خواهر و برادر از اعضاء مرکز بود؛ که نوایِ شیرینِ همدلی را در فضای مرکز طنینانداز کرد.
این آیین در نهایت با پذیرایی از مهمانان به پایان رسید؛ و توانست با درهمتنیدنِ مفاهیمِ عمیقِ تربیتی با فعالیتهای هنری و بازیهای مشارکتی، بار دیگر یادآورِ این حقیقت باشد که خانواده، به عنوانِ نخستین و پایدارترین مدرسه برای آموزشِ مهر، احترام و مسئولیتپذیری، ستونِ اصلیِ سلامتِ روانی و اخلاقیِ جامعه محسوب میشود؛ و سرمایهگذاری بر روی تقویت پیوندهای درونخانوادگی، پیشنیاز توسعهیِ پایدار فرهنگی در کشور است.
