به گزارش روابط عمومی اداره کل استان تهران این برنامه با حضور ۱۶ نفر از نونهالان، نونگاهان، نوجوانان، کانونیاران و اعضای شورای نوجوان و با همراهی والدین و اعضای شورای خانواده برگزار شد و به نقد و بررسی کتاب «کلوچههای خدا» اختصاص داشت.
این نشست با برنامهریزی فاطمه روحی رحیم، مسئول مرکز فرهنگی هنری ۳۵، برگزار شد و ارائه آن را فاطمه عزیزی، مادر عضو نوجوان مرکز، به همراه دخترش رها دهخدا، عضو نوجوان، کانونیار و عضو شورای نوجوان مرکز، برعهده داشتند.
در ابتدای برنامه، حاضران با معرفی کتاب و نویسنده آن، با فضای داستان و شخصیتهای اصلی آشنا شدند. سپس خلاصهای از داستان با استفاده از پاورپوینت و تصاویر مرتبط برای اعضا و خانوادهها ارائه شد.
کتاب «کلوچههای خدا» داستانی با محوریت کودکی است که در جستوجوی خدا و نشانههای حضور او در زندگی است. شخصیت اصلی داستان تلاش میکند پاسخ پرسشهای خود را درباره خدا، مهربانی و نعمتهای زندگی پیدا کند و در این مسیر، مفهوم حضور خدا را نه صرفاً در حرفها، بلکه در اتفاقهای ساده و روزمره زندگی جستوجو میکند. کلوچهها در فضای داستان به نمادی از محبت، بخشندگی و نعمت تبدیل میشوند و مخاطب را به این اندیشه میرسانند که گاهی نشانههای دوست داشتن و لطف خدا در سادهترین اتفاقهای زندگی و در رفتار انسانها با یکدیگر دیده میشود.

در ادامه، ارائهدهندگان به بررسی پیامها و مفاهیم کتاب پرداختند و درباره موضوعاتی همچون شکرگزاری، مهربانی، بخشش، توجه به داشتههای زندگی و نگاه متفاوت به اتفاقهای روزمره با اعضا و خانوادهها گفتوگو کردند.
برای غنیتر شدن این نشست، ارائهدهندگان از ابزارهای متنوعی همچون پاورپوینت، پادکست و ماکت مرتبط با فضای داستان استفاده کردند. ماکت طراحیشده تنها جنبه نمایشی نداشت و به عنوان بخشی تعاملی از برنامه مورد استفاده قرار گرفت.
در کنار ماکت، سبدی از کلوچههای کاغذی قرار داده شد و از شرکتکنندگان خواسته شد پس از شنیدن نقد و بررسی کتاب، برداشت، احساس یا پیامی را که از داستان دریافت کردهاند، روی یکی از کلوچهها بنویسند و درون سبد قرار دهند. این فعالیت خلاقانه، فرصت مناسبی برای بیان دیدگاههای شخصی اعضا و خانوادهها فراهم کرد و باعث شد مخاطبان از حالت شنونده صرف خارج شده و در روند برنامه مشارکت فعال داشته باشند.

در پایان، سبد کلوچهها به مجموعهای از فکرها، احساسها و برداشتهای متفاوت شرکتکنندگان از کتاب تبدیل شد؛ برداشتهایی که نشان میداد هر مخاطب میتواند از یک داستان، پیام و تجربهای متناسب با نگاه و دنیای ذهنی خود دریافت کند.
