به گزارش روابط عمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان خراسان جنوبی، همزمان با هفته ملی کودک، مرکز فرهنگیهنری کانون قاین میزبان نخستین دورهمی اعضای قدیمی خود از دهههای پنجاه، شصت و هفتاد بود؛ برنامهای که فرصتی برای زنده شدن خاطرات گذشته و تجدید دیدار دوستانی فراهم کرد که بخشی از روزهای کودکی و نوجوانی خود را در کانون گذرانده بودند.
یکی از بخشهای تأثیرگذار این دورهمی، نصب کارتهای عضویت قدیمی اعضا بر دیوار سالن آمفیتئاتر بود؛ کارتهایی که سالها در بایگانی مرکز نگهداری شده بودند و با ورود مهمانان، بهانهای برای مرور خاطرات و جستوجوی نام و تصویر خود شدند. اعضای قدیمی با دیدن کارتهایشان، لحظات شیرینی را تجربه کردند و با اشتیاق در کنار یادگارهای دوران کودکی خود عکس گرفتند.
در ابتدای برنامه، اعضای فعال مرکز به استقبال مهمانان رفتند و همکاران کانون و اعضای شورای خانواده نیز با همراهی و خوشامدگویی به حاضران، در برگزاری هرچه بهتر این دورهمی مشارکت داشتند. اجرای برنامه و گفتوگو درباره نقش و جایگاه کانون در پرورش نسلهای مختلف نیز بخشی از این گردهمایی بود.
در ادامه، دکتر بنایی، از اعضای سمن حامیان مرکز، با اعضای قدیمی درباره ظرفیتهای همکاری و مشارکت آنان در بخشهای مختلف فعالیتهای کانون گفتوگو کرد. همچنین مربی هنری کانون در دهه شصت با حضور در جمع، به بیان خاطرات پرداخت و اعضای قدیمی نیز هر یک بخشی از تجربهها و خاطرات خود از سالهای حضور در کانون را روایت کردند.
برگزاری مسابقه مادر و فرزند، بخش دیگری از این برنامه بود که با هدف تقویت پیوندهای خانوادگی و ایجاد فضایی شاد و صمیمی برای شرکتکنندگان اجرا شد.
در این دورهمی، یاد و نام همکار فقید کانون، خانم صفاری، نیز گرامی داشته شد تا خاطره همراهی و تلاشهای ایشان در کنار دیگر یادهای ماندگار این مجموعه زنده بماند.
از نکات ارزشمند این برنامه، حضور تعدادی از اعضای قدیمی بود که پس از برقراری تماس و دعوت از آنان، از مشهد به قاین سفر کردند تا در این دیدار خاطرهانگیز شرکت کنند؛ حضوری که نشاندهنده ماندگاری پیوند عاطفی اعضا با کانون، حتی پس از گذشت سالها و دوری از محل زندگی گذشتهشان بود.
این برنامه با همکاری سمن حامیان مرکز و شورای خانواده کانون برگزار شد و بار دیگر نشان داد کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، فراتر از یک مرکز فرهنگی، خانهای برای شکلگیری خاطرات مشترک، دوستیهای ماندگار و پیوند میان نسلهاست؛ خانهای که گذر زمان، خاطره حضور در آن را از ذهن اعضایش پاک نمیکند.