به نام خدای مهربان

نوجوانان عزیزم
هشتم آبان که می‌رسد، انگار پنجره‌ای رو به فردا گشوده می‌شود. پنجره‌ای که از آن، عطر آرزوهای تازه و ترانه‌ی رؤیاهای ناتمام به گوش می‌رسد. نوجوانی، فصل باران‌های ناگهانی و بغض‌های بی‌بهانه، فصل پرسش‌های بزرگ و دل‌هایی است که گاهی از جهان پیش می‌افتند و گاهی در جست‌وجوی خویش، پشت پنجره‌ای از خیال می‌مانند.

می‌دانم گاهی در هیاهوی روزگار، صدای آرزوهایتان آن‌گونه که باید شنیده نمی‌شود. اما باور کنید در این سرزمین، چراغ‌هایی روشن‌اند که برای دیدن شما و شنیدن حرف‌هایتان، هرگز به خاموشی تن نمی‌دهند.
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، خانه‌ای است که در آن، نامه‌های نانوشته‌ی دلتان را می‌توانید به قصه بسپارید، بغض‌های پنهانتان را با شعر بگشایید و رؤیاهایتان را به بال‌های دانایی و خلاقیت بسپارید.
نوجوانان خوبم! نگذارید هیچ پاییزی، گل سرخ امید را در باغ دلتان از نفس بیندازد. جهان هنوز به اندیشه‌های تازه‌ی شما، به شجاعت پرسیدن‌هایتان و به دست‌های خلاق تان محتاج است.
هشتم آبان، روز نوجوان، بر شما که فصل روشن فردای این سرزمینید، مبارک باد.
باور دارم هنوز هزاران قصه‌ی ناتمام در انتظار قلمتان است و با شما هزاران پنجره به روی فردا گشوده خواهد شد. پس نه از رؤیاهایتان بگذرید و نه به فرداهای دور، بی‌امید نگاه کنید.

با مهر و احترام
فرزانه فرقانی
سرپرست اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان یزد