کد خبر: 300125
تاریخ انتشار: ۱۵ مهر ۱۳۹۹ - ۰۹:۵۱
بازدید 58
                          وقتی دلم برای کودکی‌ام تنگ می‌شود!

 دوران کودکی را هر کسی به نوعی تجربه می‌کند، حتی کسانی که آن دوران را به سختی گذرانده‌اند از این دوران به نیکی یاد می‌کنند. من نمی‌توانم آن خنده‌ها و دلتنگی‌های کودکانه را که خیلی هم زود گذشتند، فراموش کنم و شاید همین‌هاست که دوران کودکی را برایم جذاب می‌کند.

 بچه که بودم دوست داشتم هر چه زودتر بزرگ شوم و امروز حسرت آن دوران را می‌خورم. من بزرگ نشده‌ام بلکه فقط دوران کودکی‌ام را از دست داده‌ام. در آن روزها آرزوهای بزرگم، چیزهای کوچکی بودند که خیلی زود به آنها دست پیدا می‌کردم ولی در بزرگ‌سالی آرزوهایم آنقدر بزرگند که برای به دست آوردنشان باید سال‌ها تلاش کنم و گاهی هم دست نیافتنی‌اند.

 گاهی دلم برای کودکی‌ام  تنگ می‌شود و تشنه کودکی‌ام می‌شوم، آن کودک پرنشاطی که خود را در آغوش مادر می‌انداخت و از شانه‌های پدر بالا می‌رفت. دلم می‌خواهد مادر، دوباره موهایم را شانه کند و دستان پینه بسته و نوازش‌گر پدر را بر سرم احساس کنم.

 در آن روزها کنار دار قالی مادر، ساعت‌ها با یک تکه نخ رنگی سرگرم می‌شدم ولی حالا نمی‌دانم با هزاران کلاف سردرگم چگونه روزگار بگذرانم. یادش به‌خیر در آن روزهای کودکی، چقدر خوش می‌گذشت ولی نمی‌دانم چطور شد که یک‌باره بزرگ شدم و آن روزها تمام شد. یادم می‌آید که چقدر بی‌دلیل می‌خندیدم و امروز نمی‌دانم آخرین خنده‌هایم چه زمانی بود.

 دلم هوای دوران کودکی می‌کند. دوست دارم روزهای کودکی‌ام می‌آمدند تا اسباب‌بازی‌هایی را که در حسرتشان بودم برای خودم می‌خریدم. می‌خواهم کودک باشم تا مثل حالا، بغض‌هایم را بی‌صدا نخورم. دلم می‌خواهد عمو زنجیرباف را صدا کنم و فریاد بزنم که دیگر زنجیرنبافد. دلم برای کتاب‌ها و مجله‌های کودکانه تنگ شده است. دوست دارم مثل آن روزها، برگ‌های کتاب‌های نو را ورق بزنم و یواشکی از بوی کاغذهایش لذت ببرم.

 دلم برای دیدن هم‌بازی‌هایم لک‌زده است، برای عروسکی که در مهدکودک جا گذاشتم و در فراقش تا صبح نخوابیدم. حالا نمی‌دانم دوستانم کجایند و عروسک کودکی‌ام کجا جا مانده است! راستی من گم شده‌ام یا عروسک‌هایم کاش می‌شد مداد پاک‌کن، عروسک و دفترچه پاره‌ی کودکی‌ام را در قابی از خاتم شیراز می‌گذاشتم و بر تارک اتاقم آویزان می‌کردم.  نمی‌دانم چرا از سن و سالم، دلم می‌گیرد! کاش می‌شد از روزگار بزرگ‌سالی فرار کنم و به دنیای کودکی بروم.

.... کاش دلم برای کودکی‌ام تنگ نمی شد ...

                                                              سعید رضا کامرانی

                                                              سرپرست اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 1 =