بهگزارش روابطعمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس، در هفتم بهمن ۱۴۰۴، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مرکز اقلید به همراه دبستان دخترانه آفرینش، ویژهبرنامهای فرهنگی با عنوان «سهشنبهها با گلستان» برگزار کرد.
این برنامه با هدف آشنایی هرچه بیشتر دانشآموزان با حکایات گلستان سعدی و گسترش فرهنگ غنی ادبیات فارسی طراحی شد؛ و با استقبال چشمگیر دانشآموزان از گروههای سنی مختلف روبهرو گردید.
همکاری میان مرکز اقلید و مدرسه همکار طرح کانون مدرسه، فضای متفاوتی را برای برگزاری این برنامه فراهم آورد؛ که تأثیر عمیقی در روحیه و آموزش دانشآموزان گذاشت.
در این برنامه، که به صورت سلسلهکارگاههای تخصصی گلستانخوانی برگزار میشود، و علاوه بر آموزش صحیح و حرفهای گلستانخوانی، تلاش میشود تا دانشآموزان درک عمیقتری از مفاهیم حکایات پیدا کنند. این رویکرد نوین بهویژه برای گروههای سنی مختلف که هریک به نوعی با مفاهیم ادبیات کلاسیک در ارتباط هستند، جذابیت بیشتری داشت. در کنار این آموزشها، دانشآموزان فرصت پیدا کردند تا از فعالیتهای خلاقانهای مانند نقاشی خلاق، نوشتن خلاق، اجرای صحنهای به صورت گروهی و انفرادی و حفظ حکایات بهرهمند شوند.
این فعالیتها بهویژه به رشد تواناییهای هنری، فکری و اجتماعی آنها کمک کرد؛ و این کارگاهها را به فضایی دلنشین و پربار تبدیل کرد.
یکی از این برنامهها، نقاشی خلاق بود؛ که در آن، دانشآموزان با الهام از حکایات گلستان، آثار هنری خود را خلق کردند؛ و از این طریق به درک بهتری از مفاهیم اخلاقی و فلسفی هر حکایت دست یافتند.
در کنار این بخش، نوشتن خلاق نیز فرصتی فراهم آورد؛ تا دانشآموزان با خلق داستانها و متونی برگرفته از گلستان، مهارتهای نویسندگی خود را تقویت کنند.
یکی از بخشهای جذاب و تأثیرگذار این کارگاههانیز، اجرای صحنهای به صورت گروهی و انفرادی بود. در این بخش، دانشآموزان به ایفای نقش در حکایات گلستان پرداختند؛ و ضمن تقویت مهارتهای سخنوری و بازیگری، ارتباطی عمیق با مفاهیم انسانی و اخلاقی آثار سعدی برقرار کردند. همچنین، حفظ حکایات کمک کرد تا دانشآموزان به تقویت حافظه و دقت در یادگیری مفاهیم پرداخته و توانمندی خود را در بازگو کردن حکایات پرآوازه سعدی افزایش دهند.
این برنامه فرصتی برای هر یک از این دانشآموزان بود؛ تا به خودشان، به تاریخ و به فرهنگ غنی کشورشان متصل شوند. همانطور که سعدی در گلستان گفته است، «بهتر است انسان در زندگیاش درختی بکارد که سایهاش را دیگران استفاده کنند.»، این برنامه همان درختی بود که دانشآموزان امروز در سایه آن رشد کردند؛ و در آینده درختی پربار از علم، ادب و اخلاق خواهند شد.
