به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان کرمانشاه، با فرارسیدن ماه مبارک رمضان، حال و هوای روزگار رنگ و بوی دیگری به خود می‌گیرد. امسال نیز مانند سال‌های گذشته، مسلمانان روزه‌دار در اولین ساعات بامداد با مناجات سحر و در پایان روز با افطار، لحظات معنوی این ماه را تجربه می‌کنند. اما رمضان امسال، فراتر از آیین‌های همیشگی، فرصتی برای تأملی دوباره در مفاهیمی چون صبر، اتحاد، همدلی و پالایش روح از هر آنچه غیر خداست، محسوب می‌شود.

خوشا به حال سحرخیزانی که ندای "الله‌اکبر" را پیش از اذان، در زمزمه باد سحری شنیده‌اند. خوشا به حال دل‌هایی که در این ماه مبارک، برای ضیافت حق بال می‌زنند و از قفس تعلق به دنیای ایمان می‌پیوندند.

رمضان، ای ماه نزول قرآن، ای موسم بارش رحمت بی‌پایان! تو خود حدیثی هستی از جنس نور، که در واپسین روزهای شعبان، دل مشتاقان را به استقبال خویش می‌خوانی. در شب‌های تو، دعا اوج می‌گیرد و دست‌های خالی، پُربارتر از ابر بهاری به سوی آسمان نیاز دراز می‌شود. سحرهای تو، زمزمه استغفار و مناجات است؛ نسیمی که از سوی رضوان می‌وزد و جان را طراوتی دوباره می‌بخشد. افطار تو، لحظه‌ای است که دل‌های پاک یکی می‌شود و قطره‌ها به دریا می‌پیوندند.

ای ماه خدا! تو تجسم صبری و شکیبایی؛ تو تمرین بندگی و رهایی از بند عادت‌های کهنه. تو باران رحمتی که بر کویر دل‌های سوخته می‌باری و جوانه‌های امید را در خاک وجودمان می‌رویانی.

خوشا به حال آنان که تو را درک کردند و قدر لحظه‌های ناب تو را دانستند. خوشا به حال دل‌هایی که در این ماه، آیینه صافی شدند تا تجلی‌گاه جمال دوست گردند.

رمضان تنها ماه روزه‌داری نیست، ماه روزه‌داری دل‌ها از هر چه غیر خداست. در این ماه، زبان روزه می‌گیرد از غیبت و دروغ، چشم روزه می‌گیرد از نگاه آلوده، دست روزه می‌گیرد از کاری که نپسندد خدا. اینگونه است که تمام وجود آدمی به استقبال نوری می‌رود که از افق حقیقت طلوع می‌کند.

شب‌های قدر در این ماه، گوهرهایی هستند که در دل تاریکی می‌درخشند. شبی که مقدرات یک سال در آن رقم می‌خورد و فرشتگان با اذن پروردگار، بر زمین فرود می‌آیند تا سلام خدا را به بندگان مومن برسانند. در آن شب، زمین از آسمان نورانی‌تر است و دل شب، روشن‌تر از روز.

در کوچه‌باغ‌های رمضان، نسیمی می‌وزد که بوی بهشت می‌دهد. نسیمی که پیش از این، تنها در خواب‌های دور، مشام جان را نوازش می‌داد و اکنون، در بیداری، طراوت حضور را به جان می‌نشاند. گویی درهای بهشت گشوده شده و عطر رضوان، کوچه‌های دنیا را پر کرده است.

ماه رمضان، فصل رویش دوباره است. همان‌گونه که زمین در بهار، جامه سبز بر تن می‌کند و شکوفه بر شاخسار می‌نشاند، دل‌ها نیز در این بهار قرآن، شکوفه‌های توبه و استغفار می‌دهند و برگ‌های زرد گناه را فرو می‌ریزند تا جوانه‌های تازه طاعت، سر برآورند.

چه حکمتی است در این ماه که خوابیدن نیز عبادت است؟ چه رازی است که نفس‌های ما، خود تسبیح پروردگار است؟ این یعنی تمام وجود آدمی، در این مهمانی بزرگ، غرق در ذکر معبود است؛ حتی در خوابی که مقدمه بیداری فرداست برای سحری دیگر و مناجاتی دیگر.

رمضان به ما می‌آموزد که صبر، نه انفعال که نیرویی عظیم برای ساختن است. یک ماه، از طلوع خورشید تا غروب آن، تمرین صبر می‌کنیم تا بیاموزیم که می‌توان در برابر طوفان‌های سهمگین زندگی نیز ایستاد و تسلیم نشد.

در این ماه، سفره‌های افطار گسترده می‌شود و همسایگان از حال یکدیگر باخبر می‌گردند. رمضان پیوندی دوباره میان دل‌ها ایجاد می‌کند که شاید در طول سال، غبار روزمرگی آنها را از هم جدا کرده بود. سفره افطار، نماد برادری و همدلی است.

وداع با رمضان، سخت‌ترین وداع‌هاست. در شب‌های آخر، دل گرفته می‌شود از رفتن مهمانی که نور را با خود به خانه‌هایمان آورده بود. اما رمضان می‌رود تا بیاموزیم که آن نور، آن صفا و آن حال خوش، نباید با رفتن این ماه از ما جدا شود. رمضان به ما نشان داد که می‌توانیم بهتر از این باشیم؛ می‌توانیم فرشته‌وار زندگی کنیم. اکنون این ماییم که باید آن حال خوش را در یازده ماه دیگر نیز زنده نگه داریم.

خدایا! تو خود گفتی که رمضان ماه توست. پس به حق این ماه عزیز، توشه‌ای از برکت و مغفرت و رحمت بی‌کران خود را نصیبمان فرما. آمین.

روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان کرمانشاه