به گزارش روابط عمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان همدان، همزمان با فرارسیدن ۱۸ تیر، روز ملی ادبیات کودک و نوجوان، روزی که به پاس خدمات ارزشمند مهدی آذریزدی در تقویم فرهنگی ایران نامگذاری شده است، گفتوگو با مربیان شاعر و نویسنده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان همدان مورد توجه قرار گرفت و به سراغ آنها رفتیم.
در این مجموعه گفتوگوها، مربیان شاعر و نویسنده با نگاهی به جایگاه ادبیات در رشد فکری و عاطفی کودکان و نوجوانان، از مسئولیت نویسندگان و شاعران این حوزه، نقش تجربههای مربیگری در خلق آثار ادبی و ضرورت توجه به نیازهای نسل امروز سخن گفتهاند. آنچه در ادامه میخوانید، پاسخهای معصومه کریمی به دو پرسش درباره مسئولیت نویسندگان و شاعران کودک و نوجوان و تأثیر ارتباط مستقیم با مخاطبان بر آفرینش آثار ادبی است.
*به نظر شما مهمترین مسئولیت نویسنده و شاعر کودک و نوجوان امروز چیست؟ چگونه میتوان آثاری خلق کرد که هم برای مخاطب جذاب باشند و هم ماندگار؟
کریمی در پاسخ به این پرسش گفت: به نظر من اولین و اصلیترین شرط شاعر یا نویسنده شدن در دنیای امروز، شناخت کودک و نوجوان امروز است. نویسنده باید سلایق و خواستههای آنها را بشناسد و با دغدغههایشان آشنا باشد. گاهی اوقات ما بزرگترها فکر میکنیم دغدغه فقط مربوط به بزرگترهاست، اما اگر بخواهیم به دغدغههای کودک و نوجوان عمیق شویم، متوجه میشویم که دادن پاسخهای مناسب به این دغدغهها کار سخت و به شدت تخصصی است.
وی با بیان اینکه یک نویسنده یا شاعر کودک و نوجوان کار سختی در پیش دارد، افزود: یک شاعر و نویسنده باید یک محقق و یک روانشناس هم باشد تا بتواند با زبان هنر و ادبیات از این دغدغهها کم کند.
کریمی با اشاره به اینکه هنوز هستند نویسندگان یا شاعرانی که در دنیای پیچیده امروز از طبیعت، فصلها و زیباییها مینویسند، بدون اینکه زاویه دید خود را وسیعتر کنند، ادامه داد: این کار خوب است اما باید سوژههایی را برای نوشتن انتخاب کنیم که کودک و نوجوان آنها را نمیشناسند. همین باعث میشود کتاب جذاب شده و نوجوان را کتابخوانتر کند.
وی با بیان اینکه یک مربی باید ارزشها را به کودک و نوجوان بهصورت غیرمستقیم و در قالب سوژههایی جالب و پرهیجان، بهویژه برای نسل «زد» ارائه دهد، تصریح کرد: باید به دنبال راهحل برای دغدغههای آنها باشیم، نه اینکه با نصیحت دائم آنها را روگردان کنیم.
*شما بهعنوان مربی کانون، تجربههای خود از ارتباط مستقیم با کودکان و نوجوانان را چگونه در نوشتن شعر یا داستان به کار میگیرید و این تجربهها چه تأثیری بر آثار شما داشته است؟
این نویسنده کودک و نوجوان در پاسخ به این سؤال گفت: به عنوان یک مربی ادبی به جرأت میگویم که تمام ایدههای خود را برای نوشتن در ارتباط با کودکان و نوجوان میگیرم و همیشه سعی میکنم اولین منتقد من قبل از چاپ، خود کودکان و نوجوانانی باشند که در کلاسهای ادبی من شرکت میکنند.
وی افزود: گاهی اوقات همین کودکان و نوجوانان آنقدر موشکافانه به مسائل نگاه میکنند که من به عنوان یک بزرگسال از آنها یاد میگیرم. نویسندهها باید به این موضوع بیشتر توجه کنند که مهم نیست منتقد آنها چه کسی و چند سال دارد، بلکه مهم نظر و نقد آنها است. پس اگر یک نویسنده یا شاعر کودک و نوجوان به دنبال رشد خودش یا فعالیت هنریاش است، باید کودک و نوجوان، خواستههای کودک و نوجوان و نظرات آنها را در اولویت قرار دهد.
