بهگزارش روابطعمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس، در ۱۶ تیر ۱۴۰۵، فضای مرکز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شمارهیک جهرم، ، با جلوهای متفاوت از رنگ و هنر، به استقبال مفاهیم والای فداکاری و میهنپرستی رفت.
ویژهبرنامه «آقای شهید ایران» که با حضور گروه سنی کودک (دختران) برگزار شد، تلاشی بود برای آنکه مفاهیم عمیق و گاه دشوارِ شهادت و ایثار، از مسیر خلاقیت و هنر، به زبان ساده و ملموسِ دنیای کودک درآید.
این رویداد با فعالیتهای کاردستی آغاز شد؛ جایی که کودکان با تمرکز بر جزئیات، سعی داشتند با استفاده از تواناییهای دستی خود، پیوند میان مهارتهای عملی و مفاهیم معنوی را تجربه کنند. این بخش از برنامه با هدف ارتقای دقت، تقویت خلاقیت و پرورش روحیه ابتکارورزی در اعضا، طراحی شده بود تا هنر، به ابزاری برای درک عمیقتر ارزشها بدل شود.
همزمان، ایستگاه نقاشی به یکی از پناهگاههای بیانیِ کودکان تبدیل شد. در این بخش، کودکان توانستند بدون نیاز به کلمات، با استفاده از طیفهای رنگی، برداشتهای ذهنی خود را از قهرمانان ملی به تصویر بکشند. اجرای این ایستگاه با هدف تقویت قدرت تخیل و بازنمایی مفاهیم انتزاعی در قالب تصویر، بستری را فراهم آورد، تا کودکان بتوانند از طریق هنر، با مفاهیم ارزشیِ برنامه همسخن شوند.
در میانه این برنامه، نگاهها به سمت دیواری دوخته شد که با مشارکت مستقیم اعضاء در حال شکلگیری بود. تهیه طرح دیواری با همکاری گروهی کودکان، فراتر از یک فعالیت هنری ساده، تمرینی برای درک مفهوم «همافزایی» و «مسئولیتپذیری» بود. در این بخش، کودکان با تقسیم وظایف و همفکری، آموختند که چگونه میتوان با کنار هم قرار دادن توانمندیهای فردی، اثری بزرگتر و ماندگارتر خلق کرد.
ما آنچه در پایان این روز، از مرکزکانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شمارهیک جهرم، به یاد ماند، تنها طرحهای رنگی یا دستسازههای کوچک نبود؛ بلکه در نگاهِ درخشانِ دختربچهها، شکوه حسی نهفته بود که از تلاقی هنر و ایمان نشأت میگرفت.
در حالی که آخرین قلمموهای نقاشی کنار گذاشته میشد، سکوتِ حاکم بر فضا، گویای پیوند عمیقِ آن دستان کوچک با نامهای بزرگی بود که برای ایران ایستادند.
در آن لحظه، مشخص بود که این کودکان تنها در حال یادگیری هنر نیستند، بلکه در حال کاشتن بذرهای کوچکی از عشق به وطن در قلبهای خود هستند؛ بذرهایی که با رنگ و تصویر، رنگِ ایثار و ایستادگی به خود گرفتهاند.
