به گزارش روابطعمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس در ۲۰ مرداد ۱۴۰۵، مرکز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان وراوی بستر مناسبی را برای واکاوی جایگاه درخت نخل در منظومه زیستی، اقتصادی و فرهنگی منطقه فراهم ساخت، تا اعضا از رهگذر این آموزشهای عملی، افزون بر درک حکمتهای خلقت در پیکره این درخت مقدس، با نقش محوری آن در قوام معیشت مردمان این دیار آشنا شوند.
در بخش نخست، فرآیندهای رشد، گونهشناسی نخل و چرخه بهرهوری از محصولات این گیاه استراتژیک در قالب گفتگوهای تعاملی برای اعضا تبیین شد، تا دانش زیستی آنان نسبت به این سرمایه ملی ارتقا یابد.
در ادامه، فضای مرکز آکنده از شور و نشاط شد و بازی بومی خارک چه خارک به عنوان یک میراث زنده و ابزاری تربیتی برای تقویت هویت ملی و مهارتهای ارتباطی در میان اعضا به اجرا درآمد؛ که علاوه بر تخلیه هیجانات سازنده، زمینه را برای آشنایی دقیق با نامواژهها و اصطلاحات بومی مرتبط با نخلستان فراهم آورد و لذت یادگیری را در فضای صمیمی مرکز دوچندان کرد.
کارگاه حصیربافی به عنوان بخشی از این برنامه، دریچهای به سوی شکوفایی خلاقیت و تقویت مهارتهای ظریف دستورزی اعضا گشود؛ به گونهای که آنان با بهرهگیری از برگ نخل و تلفیق ذوق هنری با سنن کهن، دستسازههایی را پدید آوردند که تجلیبخش پیوند میان اندیشه و عمل بود؛ و آنان را به درک عمیقتری از ارزش کار و تولید ملی رساند. تبیین ابعاد گوناگون صنایعدستی مبتنی بر نخل و تشریح ظرفیتهای اشتغالزایی و خودکفایی در این حوزه، محور دیگر این رخداد بود، که با نگاه به آینده و توانمندسازی اعضا در حوزههای فنی و اقتصادی صورت پذیرفت؛ تا آنان با نگاهی کارآفرینانه، ارزش نهفته در هر شاخه و برگ این درخت سرافراز را بازشناسند.
معرفی کتاب نخلها قد میکشند اثر محمدحسین فکور به عنوان الگوی ادبی مرتبط با زیستبوم جنوب، پایانبخش این ضیافت فکری بود تا سیر مطالعاتی اعضا با پیوند میان ادبیات و طبیعت تکمیل گردد؛ و آنان با نگاهی تعالیبخش به پیرامون خود بنگرند.
ویژه برنامه تلواره تلاشی هوشمندانه برای حک کردن نام و یاد طبیعت در جان نسل نوپا بود؛ نسلی که در سایهسار نخلهای سرافراز و صبور وراوی، درس ایستادگی، کرامت و خداشناسی را مشق میکند.
این برنامه با فراهمسازی فضایی میان خاک، هنر و ادبیات ثابت کرد که در مراکز کانون، بستر اصلی رشد نه تنها در کلاسهای درس، بلکه در پیوند عمیق میان روح لطیف کودک و آموزههای برخاسته از بوم و زیستبوم نهفته است، و میتوان با تکیه بر این ظرفیتهای طبیعی، نسلی خلاق، هویتمدار و امیدوار به آینده در پرتو تعالیم انسانی و دینی تربیت کرد.
