بهگزارش روابطعمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس، در یکم شهریور ۱۴۰۵، مزرعه شترمرغ روستای چنار شهرستان آباده، شاهد پیوندی عمیق میان نظام آموزش و میدان عمل بود؛ جایی که اعضای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با همراهی خانواده های خود، فرصت یافتند تا مفاهیم نظری را در بستر واقعی تولید و کارآفرینی تجربه کنند.
این بازدید میدانی، در راستای تقویت روحیه پرسشگری و آشنایی با ظرفیت های زیستی و اقتصادی منطقه طراحی شد تا کودکان و نوجوانان، علم را نه در کتاب ها، بلکه در جریان حیات و صنعت مشاهده کنند.
شترمرغ، به عنوان نماد سازگاری با اقلیم های خشک و الگوی بهره وری، محور این پژوهش میدانی بود. شرکت کنندگان با چرخه زیستی این پرنده، از دوره جوجه کشی تا بلوغ جسمی، آشنا شدند. مسئول مزرعه در تشریح الزامات این صنعت، بر اهمیت مدیریت علمی در تغذیه و بهداشت تاکید کرد؛ و بیان کرد: بهره وری اقتصادی، تنها در سایه دانش فنی و مراقبت اصولی محقق می شود.
وی چرخه تولید و الزامات محیطی را برای اعضا تبیین نمود؛ و آنان را با زنجیره کامل پرورش این گونه جانوری آشنا ساخت.
یکی از لحظات هیجانانگیز این برنامه، مشاهده فرآیند خروج جوجه از تخم بود. این رخداد، تصویری زنده از عظمت خلقت را در برابر دیدگان نسل نو قرار داد و حس همدلی با موجودات زنده را در جان آنان برانگیخت. این تجربه، فراتر از یک مشاهده ساده، بستری برای درک مسئولیت انسان در برابر زیست بوم بود و توانست نگاه اعضا را به نظام هستی و حکمت آفرینش عمیق تر سازد.
در ادامه، مباحث کلان اقتصادی نظیر زنجیره ارزش و اهمیت صنایع تبدیلی مانند چرم شترمرغ بررسی شد؛ مسئول و کارآفرین این مجموعه با تشریح فرصت های شغلی موجود، بیان کرد که موفقیت در عرصه تولید، مرهون شناخت بازار و مدیریت هوشمندانه منابع است. این بخش از برنامه، ذهنیتی واقع گرایانه درباره آینده شغلی و نقش دانش در تحقق اقتصاد پویا برای نوجوانان ایجاد کرد تا درک کنند که ظرفیت های بومی، تا چه حد می توانند زمینه ساز اشتغال پایدار باشند.
حضور خانواده ها در این اردو، با پیوند میان تجربه نسل پیشین و پرسشگری نسل جدید، به غنای تربیتی برنامه افزود. این بازدید نشان داد که یادگیری، فراتر از کلاس درس، در عرصه های واقعی زندگی جریان دارد. تقویت اعتماد به نفس، پرورش نگاه نقادانه و آشنایی با ثروت های نهفته در سرزمین، دستاوردهای ملموس این اردوی آموزشی بود.
این برنامه که تلفیقی از علم، صنعت و نگاه توحیدی به خلقت بود، با برپایی نماز جماعت و گفتگوهای صمیمانه در روستای علی آباد پایان یافت؛ تا الگویی موفق از پیوند آموزش و زندگی، در ذهن اعضای کانون ماندگار شود.
