بهگزارش روابطعمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس، نمایش عروسکی «آرزوی مورچگانه» با هدف تقویت خودباوری، امید، پشتکار و مهارت دوستی در میان کودکان، شهریور ۱۴۰۵ در مراکز فرهنگیهنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شماره سه و چهار شیراز، صدرا و استهبان اجرا شد.
این نمایش که ویژه گروه سنی کودک و به شیوه نمایشی «بلکلایت» اجرا شد، داستان مورچهای کوچک را روایت میکند که با وجود جثه ظریف خود، آرزویی بزرگ در سر میپروراند؛ آرزوی پرواز در آسمان. مورچه داستان در مسیر رسیدن به این خواسته، با همراهی دوستان و خانواده و با تکیه بر اراده و تلاش مستمر، بر دشواریها غلبه میکند؛ و سرانجام به رؤیای زیبای خود دست مییابد.
«آرزوی مورچگانه» نوشته فرشید قلیپور و به کارگردانی زهرا حمیدی، با بهرهگیری از ظرفیتهای بصری، نور، رنگ و حرکت در شیوه بلکلایت، فضایی خیالانگیز و متناسب با جهان کودک پدید آورد.
در این شیوه اجرایی، عروسکها و عناصر صحنه در تاریکی و با استفاده از نورهای ویژه جان میگیرند، و مخاطب را به دنیایی سرشار از شگفتی و تخیل میبرند.
اجرای این اثر در مراکز فرهنگیهنری کانون، افزون بر ایجاد فضایی شاد و نشاطآفرین برای کودکان، با هدف آشنایی آنان با هنر نمایش عروسکی و تقویت قدرت تخیل برگزار شد.
کودکان در جریان تماشای داستان، با مفاهیمی چون بلندهمتی، مسئولیتپذیری، همکاری، اهمیت خانواده و پایداری در مسیر تحقق آرزوها همراه شدند.
در این نمایش عروسکی کودکان آموختند که محدودیتهای ظاهری نباید مانع شکلگیری آرزوهای بزرگ شوند. مورچه کوچک داستان، با آنکه از توانایی پرواز برخوردار نیست، در سایه امید، کوشش و حمایت اطرافیان، راهی برای نزدیک شدن به آرزوی خود پیدا میکند؛ پیامی که میتواند به کودکان بیاموزد هر هدف بزرگی با باور به خویشتن و گامهای کوچک اما پیوسته، دستیافتنی میشود.
برگزاری این برنامه نمایشی، در راستای تحقق اهداف تربیتی و فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و با رویکرد غنیسازی اوقات فراغت کودکان انجام شد. ایجاد تجربهای هنری و لذتبخش، پرورش نگاه خلاق، تقویت درک زیباییشناختی و انتقال مفاهیم اخلاقی و اجتماعی از مسیر هنر، از جمله اهدافی بود که در اجرای «آرزوی مورچگانه» دنبال شد.
نمایش عروسکی، زبانی زنده و اثرگذار برای گفتوگو با دنیای کودکان دارد؛ زبانی که آموزش را از قالب مستقیم و خشک بیرون میآورد و آن را در لباس قصه، رنگ، نور و حرکت به دل مخاطب مینشاند. اجرای نمایشعروسکی «آرزوی مورچگانه» نیز با تکیه بر همین ظرفیت، تلاش و امید را نه در قالب توصیه، بلکه در مسیر روایت یک رؤیای کودکانه به تصویر کشید.
در پایان این روایت، کودکان با مورچهای همراه شدند که آموخته بود برای دیدن آسمان، گاهی باید نخست به تواناییهای درون خود ایمان آورد؛ چراکه آرزو، اگر با تلاش و همراهی پیوند بخورد، میتواند حتی از دل کوچکترین قدمها، راهی به سوی پرواز بگشاید.
