کد مطلب: 378701
تاریخ انتشار: ۶ شهریور ۱۴۰۵ - ۲۰:۱۰
وقتی «آفرین» کافی نیست؛ کرم سه‌نقطه ما را به خودمان برگرداند

نشست کتاب‌خوانی خانواده با محوریت کتاب «کرم سه‌نقطه» در مجتمع آفرینش بندرعباس برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان هرمزگان، نشست «کتاب‌خوانی خانواده» با حضور اعضا و والدین در مجتمع آفرینش بندرعباس برگزار شد.

این نشست با محوریت کتاب «کرم سه‌نقطه» نوشته و تصویرگری سروناز پریش و با هدایت خدیجه حاجی‌زاده، مربی فرهنگی ادبی مجتمع آفرینش بندرعباس برگزار شد.

حاجی‌زاده در آغاز این نشست، گفت‌وگو را نه با معرفی کتاب، بلکه با یک پرسش ساده و نزدیک به تجربه‌های روزمره اعضا و والدین آغاز کرد: «اگر قرار باشد فقط یک جمله درباره خودتان بشنوید که خوشحالتان کند، دوست دارید چه جمله‌ای باشد؟»

پاسخ‌ها متفاوت و شنیدنی بود؛ یکی از اعضا گفت: «تو خیلی مهربانی!» و دیگری جمله‌ی «برای تو یک خانه خریده‌ام» را انتخاب کرد.

 یکی از مادران گفت: «تو استراحت کن، غذا آماده است» و یکی از پدرها گفت: «بهت افتخار می‌کنم، حتی اگر بهترین نباشی.»

در ادامه، گفت‌وگو به تأثیر کلمات بر احساسات انسان رسید. این‌که آیا حرف دیگران می‌تواند حال ما را تغییر دهد؟ و آیا اگر کسی حرفی درباره ما بزند، حتماً آن حرف درست است؟ پرسش‌هایی بود که اعضا و والدین درباره آن‌ها با یکدیگر گفت‌وگو کردند.

وقتی «آفرین» کافی نیست؛ کرم سه‌نقطه ما را به خودمان برگرداند

پس از این گفت‌وگوی اولیه، کتاب «کرم سه‌نقطه» با همراهی اعضا و والدین روخوانی شد و پس از پایان داستان، گفت‌وگویی درباره تغییرات شخصیت اصلی، تأثیر حرف سوسک بر او، تلاش‌های کرم سه‌نقطه برای دیده شدن و شنیدن تشویق دیگران و احساسات او شکل گرفت.

در بخش دیگری از نشست، اعضا و والدین درباره شخصیت کرم شب‌تاب و نقش او در داستان گفت‌وگو کردند. در این گفت‌وگو، کرم شب‌تاب به عنوان نمادی از روشنایی و آگاهی دیده شد؛ نوری که به کرم سه‌نقطه کمک کرد از تاریکی و سردرگمی فاصله بگیرد و دوباره به خاک و جایگاه واقعی خود بازگردد؛ همان جایی که باید بستر رشد گیاهان را فراهم کند.

در پایان نیز اعضا در یک فعالیت نوشتن خلاق، نامه‌ای کوتاه برای کرم سه‌نقطه نوشتند و احساس خود را با او در میان گذاشتند.

حاجی‌زاده درباره هدف این نشست گفت: «کرم سه‌نقطه برای من داستانی درباره ارزشمندی و دیده شدن است؛ داستانی که به ما یادآوری می‌کند گاهی آن‌قدر درگیر شنیدن صدای تشویق دیگران می‌شویم که صدای خودمان را فراموش می‌کنیم. شاید یکی از مهم‌ترین چیزهایی که کرم سه‌نقطه در پایان داستان فهمید این بود که برای ارزشمند بودن، لازم نیست همیشه صدای تشویق دیگران را بشنویم.»

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha