به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری استان همدان، تابستان برای کودکان فقط فصل گرما و روزهای بلند نیست؛ فرصتی است برای کشف، تجربه و ساختن دنیایی تازه با رنگ‌ها و شکل‌ها.

در کلاس‌های نقاشی خلاق کودکان با مربیگری شهرزاد بیاتی، تابستان بهانه‌ای شده است برای اینکه کودکان از دریچه‌ی هنر، جهان اطرافشان را دوباره ببینند؛ گاهی در قالب یک بستنی رنگارنگ، گاهی در چهره‌ی یک دوست، و گاهی در میان موج‌های آبی و ماهی‌های کاغذی.

شهرزاد بیاتی با چهره‌ای مهربان و گشوده، فضای کلاس را به محیطی برای تجربه و خیال‌پردازی تبدیل می‌کند؛ جایی که قرار نیست همه چیز دقیق و بی‌نقص باشد. مهم این است که کودک بتواند ایده‌اش را پیدا کند، انتخاب کند، دست به کار شود و از مسیر خلق اثر لذت ببرد.

بستنی‌هایی برای خنکای خیال

در یکی از فعالیت‌های تابستانی، موضوع «بستنی» انتخاب شد؛ موضوعی ساده و دوست‌داشتنی که خیلی زود به فرصتی برای بازی با رنگ و کاغذ تبدیل شد.

کودکان با تکه‌های کاغذ رنگی، بستنی‌های خودشان را ساختند و یاد گرفتند که می‌توان با چند تکه کاغذ، ترکیبی از رنگ، فرم و خیال را به وجود آورد.

در این فعالیت، تکنیک کلاژ بهانه‌ای بود برای تقویت مشاهده، هماهنگی چشم و دست، افزایش دقت و تمرکز و آشنایی کودکان با اصول ترکیب‌بندی. در کنار این مهارت‌ها، آنچه بیش از همه به چشم می‌آمد، آزادی کودکان در انتخاب رنگ‌ها و شکل دادن به ایده‌های شخصی‌شان بود.

در کلاس شهرزاد بیاتی، کاغذها فقط کاغذ نیستند؛ می‌توانند بستنی شوند، گل شوند، ماهی شوند و حتی بخشی از یک داستان کودکانه را روایت کنند.

وقتی رنگ، چهره‌ی دوستی را روایت می‌کند

یکی دیگر از تجربه‌های جذاب کلاس بیاتی، نقاشی با موضوع «چهره‌ی دوستم» است در این کلاس کودکان تلاش کردند چهره‌ی دوستی را که برایشان عزیز است، با زبان رنگ و خط ثبت کنند. در این فعالیت، ماژیک و پاستل در کنار هم قرار گرفتند تا کودکان با ترکیب رنگ‌ها، خطوط و جزئیات چهره آشنا شوند.

گاهی یک خط ساده، می‌تواند خاطره‌ای بزرگ را در خود جای دهد؛ گاهی انتخاب یک رنگ، نشانه‌ای از احساسی است که کودک نسبت به دوستش دارد.

در این تجربه، هدف تنها کشیدن یک چهره نبود؛ کودکان با مشاهده‌ی دقیق‌تر، توجه به ویژگی‌های ظاهری، کنترل رنگ، ترکیب‌بندی و بیان احساسات از طریق تصویر تمرین کردند.

پرتره‌ها هر کدام شکل و حال‌وهوای خودشان را داشتند؛ درست مثل دوستی‌های کودکان که هرکدام رنگ و قصه‌ی مخصوص خودشان را دارند.

مهمان خال‌خالی باغچه

کفشدوزک‌ها هم مهمان کلاس نقاشی خلاق شدند. قرمز و سیاه، نقطه‌های کوچک و بال‌هایی که می‌توانستند در باغچه‌ی خیال کودکانه به هر سمتی پرواز کنند.

موضوع «کفشدوزک‌ها» فرصتی بود تا کودکان با استفاده از خط و رنگ، موجودی آشنا از طبیعت را به شیوه‌ی خودشان بیافرینند.

هر کفشدوزک می‌توانست قصه‌ی خودش را داشته باشد؛ یکی آماده‌ی پرواز، دیگری در میان گل‌ها و شاید یکی در حال رفتن به سمت جایی که فقط صاحب اثر می‌داند کجاست.

این نوع فعالیت‌ها به کودکان کمک می‌کند مشاهده‌ی طبیعت را با تخیل خود پیوند بزنند و یاد بگیرند که در هنر، یک موضوع واحد می‌تواند به تعداد هنرمندانش، روایت‌های متفاوت داشته باشد.

دلفین‌هایی که از دل موج‌ها بیرون می‌پرند

در روزی دیگر و کلاسی دیگر بازی با خط و رنگ به دنیای زیر آب رسید. دلفین‌ها از میان موج‌های آبی و فیروزه‌ای بیرون آمدند و کودکان با تکنیک ماژیک، حرکت، فرم و رنگ را تجربه کردند.

در این تمرین، خط فقط وسیله‌ای برای کشیدن شکل نبود؛ خط حرکت کرد، موج ساخت و به دلفین‌ها جان داد. کودکان ضمن کار با ماژیک، هماهنگی دست و چشم و کنترل حرکات دست را تمرین کردند و در عین حال فرصت یافتند تصویر ذهنی خود از دریا و دلفین‌ها را روی کاغذ بیاورند.

ماهی‌هایی که از تکه‌های کاغذ جان گرفتند

در یکی از فعالیت‌های دیگر کلاس کلاژ هم کنار نقاشی قرار گرفت و کودکان با هنر کلاژ به سراغ دنیای ماهی‌ها رفتند.

چسب، قیچی و کاغذهای رنگی روی میز قرار گرفت و تکه‌های کوچک کاغذ، یکی‌یکی در کنار هم نشستند تا ماهی‌هایی رنگارنگ شکل بگیرند.
کودکان در این فعالیت تجربه کردند که برای خلق یک اثر زیبا، لازم نیست همه چیز از ابتدا کامل و آماده باشد؛ گاهی کافی است قطعه‌های کوچک را با دقت انتخاب کنیم و در کنار یکدیگر قرار دهیم.

کلاژ ماهی تمرینی برای صبر، دقت، هماهنگی چشم و دست، مشاهده و ترکیب‌بندی بود؛ اما فراتر از همه‌ی این مهارت‌ها، فرصتی بود برای تجربه‌ی لذت‌بخش «ساختن».

تکه‌ای کاغذ، قیچی و رنگ و کمی چسب؛ و در پایان، یک ماهی که پیش از آن فقط در ذهن کودک وجود داشت.

کلاس‌هایی برای تجربه، نه فقط نقاشی

در کلاس‌های نقاشی خلاق شهرزاد بیاتی، هنر تنها به آموزش تکنیک محدود نمی‌شود. کودک فرصت پیدا می‌کند ببیند، انتخاب کند، تجربه کند، اشتباه کند، دوباره امتحان کند و در نهایت اثری خلق کند که متعلق به خودش است.

استفاده از تکنیک‌های متنوعی مانند خط و رنگ، ماژیک، پاستل، کلاژ و کاغذ رنگی باعث می‌شود هر جلسه تجربه‌ای تازه برای کودکان باشد و فضای کلاس از یک فعالیت تکراری فاصله بگیرد.

در این مسیر، هدف تنها تولید یک نقاشی زیبا نیست؛ بلکه پرورش کودکانی است که بتوانند با دقت مشاهده کنند، ایده‌هایشان را بیان کنند، از رنگ‌ها و فرم‌ها جسورانه استفاده کنند و برای ساختن یک اثر، از تخیل و خلاقیت خود کمک بگیرند.

شهرزاد بیاتی تلاش می‌کند کلاس را به فضایی امن و دوست‌داشتنی برای تجربه‌ی هنری تبدیل کند؛ فضایی که در آن هر کودک می‌تواند سبک خودش را پیدا کند و با دنیای رنگ‌ها ارتباط بگیرد.

شاید در پایان هر جلسه، چیزی بیشتر از یک نقاشی روی کاغذ باقی بماند؛ خاطره‌ی کودکی که با دست‌های خودش چیزی را خلق کرده، ایده‌ای را به تصویر کشیده و برای لحظاتی، دنیای خودش را ساخته است. و شاید همین، زیباترین بخش هنر کودک باشد؛ اینکه یک تکه کاغذ، چند رنگ و کمی خیال، بتوانند یک روز معمولی تابستان را به خاطره‌ای ماندگار تبدیل کنند.