به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس، واحد سیار نجوم این اداره کل هم زمان با شب ۲۳ شهریور ۱۴۰۵، با استقرار در میدان امام حسین (ع) شیراز و بهره گیری از تجهیزات تخصصی از جمله چتر آسمان نما و تلسکوپ، به اجرای برنامه های ترویجی برای شهروندان پرداخت؛ و این حضور میدانی و تجمعاتشبانه، فرصتی مغتنم برای پیوند میان دانش نجوم و فضای عمومی جامعه فراهم کرد.
در این برنامه که با هدف توسعه عدالت آموزشی و در دسترس قرار دادن فرصت های یادگیری علمی برای تمامی اقشار جامعه طراحی شده بود، چتر آسمان نما به عنوان یک شبیه ساز پیشرفته، بستری را برای کودکان و نوجوانان فراهم آورد؛ تا در فضایی تعاملی، با مفاهیم پیچیده اخترشناسی، صورت های فلکی و پدیده های کیهانی به زبانی ساده آشنا شوند.
همزمان، رصد اجرام آسمانی با استفاده از تلسکوپ، تجربه ای عینی را برای خانواده های حاضر در تجمعات شبانه رقم زد؛ و مربیمسئول واحد سیار کانون فارس، با پاسخگویی به پرسش های نجومی کودکان و نوجوانان، تلاش کرد تا ضمن ترویج نگاهی کنجکاوانه به جهان هستی، بستر لازم را برای شناسایی و پرورش استعدادهای درخشان در حوزه های علوم پایه و نجوم مهیا کند؛ و این فعالیت ها در راستای تحقق اهداف راهبردی کانون برای برون رفت فعالیت های علمی از چارچوب کلاس های سنتی و تزریق روح پویایی به فضای شهری، به مرحله اجرا درآورد.
هوشمند هوشیار، مربی مسئول واحد سیار نجوم کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس، در گفتگو با ما در مورد این حضور میدانی با تاکید بر اهمیت ترویج دانش اخترشناسی در میان کودکان، بیان داشت: رصد مستقیم سیارات و صور فلکی، تنها یک تجربه بصری نیست، بلکه دریچه ای است که ذهن پرسشگر کودک را به سمت درک عظمت بی انتهای کائنات می گشاید؛ و ذهن پرسشگر کودک و نوجوان را به سمت توحید سوق میدهد.
وی گفت: ما در این برنامه تلاش کردیم تا با پیوند دادن مشاهدات علمی و تحلیل های اخترشناختی، به این پرسش بنیادین کودکان و نوجوانان پاسخ دهیم که جایگاه ما در این پهنه گسترده کائنات کجاست و معتقدم چنین فعالیت هایی، نه تنها دانش نجومی مخاطبان را ارتقا می دهد، بلکه با تحریک قوه تخیل و روحیه کنجکاوی، آنان را به سوی تفکر خلاق و مطالعه مستمر در عرصه علوم نوین سوق می دهد.
در میان هیاهوی شهر، هر کودکی که چشم بر عدسی تلسکوپ می دوخت و برای نخستین بار حلقه های زحل یا دهانه های ماه را به تماشا می نشست، گویی پیوندی ناگسستنی با بی کرانگی آسمان می یافت؛ و درخشش شوق در چشمان پرسشگر آنان، یادآور این حقیقت بود که اگر فرصت کشف را در اختیار نسل آینده قرار دهیم، آنان نه تنها زمین، بلکه پهنه های دوردست آسمان را نیز به تسخیر اندیشه و خرد خویش در خواهند آورد؛ و این شب پرستاره در میدان امام حسین (ع)، نه تنها رصدی گذرا، که بذرافشانی امید برای تربیت دانشمندان فردای این سرزمین بود.
