بهگزارش روابطعمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس، باشگاه نوجوانان مرکز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شمارهشش شیراز، با پشت سر گذاشتن نقش های سنتی و انفعالی، الگوی نوین و موفقی از کنشگری اجتماعی را پیاده سازی کرد که در آن نوجوانان نه تنها طراحان ایده، بلکه مجریان اصلی و تصمیم گیران فعالیت های فرهنگی مرکز خود هستند.
این حرکت جریان ساز از تابستان ۱۴۰۴ و با هدف تبدیل دغدغه های فرهنگی به راهکارهای اجرایی کلید خورد؛ و تا تابستان ۱۴۰۵، همچنان ادامه یافته است.
در هسته مرکزی این تحول، تقسیم کار تخصصی و پذیرش مسئولیت توسط خود اعضا قرار دارد. نوجوانان با تشکیل تیم رسانه، مسئولیت کامل تولید محتوا، طراحی پوسترها و تدوین گزارش های تصویری برنامه ها را با بهره گیری از ابزارهای هوش مصنوعی بر عهده گرفته اند.
این کنشگری تنها در دنیای دیجیتال خلاصه نشد؛ چرا که اعضای باشگاه برای آماده سازی فضای اختصاصی خود، با مشارکت فیزیکی در تخلیه، پاک سازی و سامان دهی محیط فعالیتشان، ثابت کردند که برای حل مشکلات محیط پیرامون، منتظر مداخله دیگران نمی مانند و خود پیش قدم می شوند.
تولیدات خلاقانه و نمادین، بخش دیگری از این فعالیت های پویاست. نوجوانان با نگاهی نوآورانه به امکانات موجود، کارت های عضویت تاریخ مصرف گذشته را با هنرمندی به نشانگرهای کاربردی کتاب تبدیل کردند؛ و با طراحی یک تابلوی یادگاری ویژه، بستری برای ثبت خاطرات و تجربیات روزانه در جلسات فراهم آوردند، که حس تعلق و همبستگی میان اعضا را به شدت تقویت کرده است. علاوه بر این، برگزاری نشست های تخصصی نقد، جلسات شعرخوانی و برنامه ریزی های دقیق برای تولید مجموعه پادکست های نوجوان محور، نشان دهنده بلوغ فکری و توانمندی این گروه در مدیریت پروژه های فرهنگی است.
یکی از دستاوردهای بنیادین این طرح، ایجاد یک پل ارتباطی پایدار، دوسویه و اعتمادآفرین میان نوجوانان و بدنه مدیریتی مرکز بود، که جایگاه این باشگاه را از یک گروه صرفا عضو، به یک بازوی تصمیم ساز قدرتمند در فعالیت های فرهنگی ارتقا داده است. نوجوانان اکنون به خوبی آموخته اند که چگونه مطالبات خود را در اتاق های فکر به طرح های اجرایی منسجم تبدیل کنند.
با توجه به استقبال پرشور اعضا و اشتیاق آنان برای تداوم این مسیر، برنامه ریزی های دقیق و منعطفی برای برگزاری منظم نشست های باشگاه در طول سال تحصیلی صورت گرفته است، تا تعادلی پایدار میان تکالیف درسی و فعالیت های اجتماعی برقرار شود.
این تجربه موفق نمادی از یک رویکرد راهبردی است که در آن «مخاطب انفعالی» به «کنشگر مسئول» بدل می شود. این الگو میتواند نویدبخش ظهور نسلی باشد که خود را صاحب نظر و مسئول در برابر محیط پیرامون خویش می داند.
