به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان قزوین، این نشست مجازی ۲۰ مهر ۱۴۰۵، در چارچوب برنامه‌های هفته ملی کودک، با سخنرانی لیلا داودی (دارای مدرک دکتری مهندسی آلودگی محیط زیست)، برگزار شد.
داودی در این نشست به اهمیت آگاهی‌بخشی به کودکان درباره محیط زیست و نقش آنان در گسترش فرهنگ نگهداری از طبیعت پرداخت و بر ضرورت بهره‌گیری از شیوه‌های آموزشی متناسب با سن، توانایی و تجربه کودکان تأکید کرد.
وی با اشاره به ویژگی‌های «کودک آگاه» بیان کرد که پرورش چنین کودکی نیازمند رشد هم‌زمان پنج بُعد توانمندی، تفکر، همدلی، شناخت و اقدام است و هیچ‌یک از این زمینه‌ها به‌تنهایی برای رسیدن به هدف آموزش محیط‌زیستی کافی نیست.
این مدرس همچنین شش اصل تربیتی را برای سنجش کیفیت فعالیت‌های محیط‌زیستی معرفی کرد. بر پایه این اصول، فعالیت‌ها باید با زندگی واقعی و محیط پیرامون کودک پیوند داشته باشند، بر تجربه و مشارکت عملی استوار باشند، با سن و توان شناختی او تناسب داشته باشند، فرصت بازاندیشی و اصلاح راهکارها را فراهم کنند، ایمن و فراگیر باشند و به کودک امکان انتخاب و نقش‌آفرینی در تصمیم‌گیری بدهند.
آموزش محیط زیست متناسب با هر گروه سنی
بخش دیگری از این نشست به بررسی شیوه‌های آموزش محیط زیست در گروه‌های سنی گوناگون اختصاص داشت. داودی با تأکید بر لزوم هماهنگی روش‌های آموزشی با ویژگی‌های رشدی کودکان، نمونه‌هایی کاربردی برای هر گروه سنی مطرح کرد.
بر این اساس، برای کودکان ۶ تا ۸ سال، روش‌هایی مانند قصه‌گویی، بازی‌های حسی، نقاشی و مشاهده‌های کوتاه پیشنهاد شد؛ برای نمونه، کودکان می‌توانند در حیاط، سه نشانه از وجود حیات را پیدا کنند و درباره نیازهای موجودات زنده گفت‌وگو کنند.
در گروه سنی ۹ تا ۱۲ سال، مقایسه، همکاری، دسته‌بندی، ثبت داده‌های ساده و انجام کارهای گروهی از روش‌های مناسب آموزشی عنوان شد. بررسی پسماندهای تولیدشده در یک زنگ تفریح و گفت‌وگو درباره تغییرهایی که می‌توان برای کاهش آن انجام داد، از نمونه‌های مطرح‌شده در این بخش بود.
همچنین برای نوجوانان ۱۳ سال به بالا، بر تحلیل، مشارکت و ارائه راهکارهای اجرایی تأکید شد. استفاده از شواهد، گفت‌وگوی انتقادی و تدوین پیشنهادهای عملی، از جمله روش‌های مناسب این گروه سنی است؛ برای مثال، نوجوانان می‌توانند با بررسی شیوه مصرف کاغذ در یک مرکز، پیشنهادهایی برای کاهش مصرف آن ارائه دهند و درباره نقش افراد گوناگون در اجرای این پیشنهادها گفت‌وگو کنند.
در پایان این نشست، بر اهمیت نقش مربیان و کارکنان کانون در فراهم کردن فرصت‌هایی برای تجربه‌اندوزی، پرسشگری، همکاری و مشارکت کودکان در زمینه حفاظت از محیط زیست تأکید شد؛ رویکردی که می‌تواند آگاهی محیط‌زیستی را از دانستن فراتر ببرد و به رفتارهای مسئولانه در زندگی روزمره پیوند دهد.
