به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون استان اردبیل، کسب مقام نخست در بیست و پنجمین دوره مسابقه بین‌المللی نقاشی محیط زیست «جی‌کیوای» (JQA) ژاپن با موضوع «بیایید به صدای زمین گوش کنیم»، افتخاری بزرگ برای هنر ایران و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رقم زد.
در این میان، نام علی‌صدرا قدیری، کودک هنرمند ۱۰ ساله از مرکز شماره یک کانون اردبیل، درخششی دوچندان داشت؛ هنرمندی که با راهنمایی مربی دلسوزش، خانم مهسا صالحی، پیام نجات زمین و مهربانی با طبیعت را روی بوم کشید.
برای آشنایی بیشتر با حال‌وهوای این موفقیت بزرگ و شنیدن حرف‌های دل این افتخارآفرین خردسال، پای گفت‌وگوی صمیمانه با او نشسته‌ایم:
۱. سلام علی‌صدرا جان! این موفقیت بزرگ را خیلی تبریک می‌گوییم. در شروع گفت‌وگو، خودت را برای مخاطبان ما معرفی کن و بگو چند سال است که در کانون حضور داری؟
علی‌صدرا: سلام و سپاس از شما. من علی‌صدرا قدیری هستم و ۵ سال است که عضو کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شده‌ام. بسیار افتخار می‌کنم که عضوی از این خانواده بزرگ هستم و در مرکز شماره یک کانون اردبیل فعالیت می‌کنم؛ جایی که برای ما بچه‌ها، مثل خانه دوم و محلی برای پرواز رویاهایمان است.
۲. خبر کسب مقام اول بین‌المللی در مسابقه معتبر ژاپن حتماً شگفت‌انگیز بود. لحظه‌ای که باخبر شدی چه احساسی داشتی؟
علی‌صدرا: وقتی این خبر را شنیدم بی‌نهایت خوشحال شدم و از صمیم قلب خدا را شکر کردم که زحمات مربی عزیزم، خانم صالحی و تلاش‌های خودم به بار نشست. حس پرواز داشتم؛ درست مثل اینکه تمام دنیا را به من داده باشند!
۳. موضوع مسابقه امسال محیط زیست و شنیدن صدای زمین بود. ایده این نقاشی چطور به ذهنت رسید و چه پیامی در دل آن نهفته بود؟
علی‌صدرا: ایده نقاشی‌ام از دل طبیعت سرچشمه گرفت. دختری که در نقاشی کشیده‌ام، موهایش نماد خورشید جهان‌افروز و دامنش نماد دریا و جریان زیبای زندگی جانداران است. این دختر با یک دستش به درختان خشکیده آب می‌دهد تا دوباره جوانه بزنند و با دست دیگرش، پرندگان و حیوانات را از قفس آزاد می‌کند.
پیام اثرم به دنیا این بود که زمین گهواره زندگی ماست و باید هوای این زمین خسته را داشته باشیم تا او هم مراقب ما باشد؛ نقاشی من در حقیقت «فریاد سبز دردمندی زمین» بود.
۴. هنر نقاشی چه جایگاهی در زندگی روزمره‌ات دارد و چقدر برای آن وقت می‌گذاری؟
علی‌صدرا: نقاشی کشیدن برای من درست مثل نفس کشیدن در هوایی پاک است؛ جایی که می‌توانم حرف‌های دلم را با رنگ و خط روی کاغذ بیاورم. با وجود درس و تکالیف مدرسه، همیشه یک «زمان طلایی» را به نقاشی اختصاص می‌دهم تا هیچ‌وقت از آن دور نمانم.
۵. کانون پرورش فکری و همراهی مربیانت چقدر در رسیدن به این جایگاه مؤثر بودند؟
علی‌صدرا: مربیان دلسوز کانون مثل چراغ راهنما در جاده‌ای تاریک و پرپیچ‌وخم هستند و اگر راهنمایی‌های دلسوزانه آن‌ها نبود، شاید هیچ‌وقت این مسیر روشن را پیدا نمی‌کردم. آن‌ها به من آموختند که چطور به‌جای فقط دیدن، خوب و عمیق نگاه کنم.
من این افتخار و رتبه را با افتخار به همه عزیزان و مربیان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تقدیم می‌کنم.
۶. از آرزوهایت برای آینده بگو؛ دوست داری در آینده چه‌کاره شوی؟
علی‌صدرا: آرزوهای من خیلی بزرگ است، شاید به وسعت آسمان! دوست دارم همان‌طور که در دنیای هنر پرچم‌دار کشورم هستم، در آینده در دنیای پزشکی هم فردی سرآمد، موفق و خدمتگزار باشم.
۷. و حرف آخر؛ چه پیامی برای دوستان و هم‌سن‌وسال‌های خودت داری؟
علی‌صدرا: به همه هم‌سن‌وسال‌هایم می‌گویم: ناامیدی ممنوع! هیچ‌وقت از رؤیاهایتان دست نکشید؛ حتی اگر همه دنیا بگویند نمی‌شود.
با تلاش، تمرین، توکل به خدا و گوش دادن به راهنمایی بزرگ‌ترها، هیچ قله‌ای نیست که بچه‌های ایران و اردبیل نتوانند آن را فتح کنند.
