به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان چهارمحال و بختیاری، نشست ادبی شاعران نوجوان (چکاوک) با حضور جمعی از کارشناسان ادبی، مربیان و ۳۰ نفر از اعضای کارگاه‌های شعر مرکز بن و همراهی والدین، فرصتی بی‌نظیر برای تعامل میان نسل جوان و اساتید شعر شد.
در این نشست، «کبری موسوی»، شاعر و مدرس دانشگاه، ضمن تعریف دقیق مفهوم نماد، تفاوت بنیادین آن با استعاره را تبیین کرد. وی با اشاره به اینکه استعاره، موجزترین نوع تشبیه است که در آن «مشبه» مشخص است، افزود: در نماد، مخاطب برای درک معنا به فکر فرو می‌رود؛ چرا که نماد ماهیتی تأویل‌پذیر و تفسیرپذیر دارد و هر مخاطبی می‌تواند برداشت شخصی خود را از آن داشته باشد. وی همچنین زیبایی نماد را در «ابهام و گنگ بودن» دانست و ویژگی «اندام‌وارگی» در شعر معاصر را از ویژگی‌های برجسته آن برشمرد.
خالق مجموعه غزل «می شکر»، به اهمیت یا عدم اهمیت عنوان در شعر معاصر پرداخت و خاطرنشان کرد: شاعر نباید با عنوان اثر، ذهنیت مخاطب را پیش‌ساخته کند؛ زیرا این کار لذت کشف را از مخاطب می‌گیرد.
همچنین، نویسنده مجموعه غزل «غروب پا به ماه»، با تأکید بر ضرورت اجتناب از بلاتکلیفی فرمی، به نوجوانان توصیه کرد که در شعر سپید دچار «قافیه‌اندیشی» نشوند و بر «نویسش» تمرکز کنند؛ به این معنا که شاعر باید توانایی نمایش آنچه در ذهن دارد را از طریق نوشتن به دست آورد. وی با ذکر نمونه‌ای از تطابق حرف و عمل در شعر، بر اهمیت تناسب معنایی و فرمی تأکید کرد.
کبری موسوی، با بررسی نمادهای مشهور در شعر استادان بزرگ (مانند داروگ نیما، قاصدک اخوان و دماوند ملک‌الشعرا)، به خاستگاه نمادها پرداخت. وی با اشاره به نقش طبیعت در ایجاد نمادها و پدیده «خودکارشدگی» در استعمال مکرر آن‌ها، بر ضرورت مطالعه مستمر برای یافتن «نماد شخصی» توسط شاعران نوجوان تأکید کرد. همچنین، شاعر مجموعه «کبودار» ضمن اشاره به اسطوره‌های دینی، اولین گام در ساخت نماد را «ذهن‌ورزی و پرورش ذهن» دانست.
مدرس این دوره در ادامه‌ی سخنان خود با تبیین تاریخچه شعر سپید و تفاوت آن با متن ادبی، بر «موجز و کپسولی بودن» این نوع شعر تأکید کرد. وی با یادآوری مفهوم «نَثم» (ابداع دکتر تندرکیا)، از نوجوانان خواست که به دنبال یافتن صدای مجزا و مستقل خود باشند و از نوشتن هراس نداشته باشند.
در ادامه، نویسنده مجموعه نثر ادبی «آهوت» با توصیه به استفاده از کلمات در «تراش‌خورده‌ترین شکل ممکن»، خواستار حفظ قابلیت «سپیدخوانی» در اشعار شد تا مخاطب همچنان فرصت کشف معنا را داشته باشد. وی ویژگی‌های شعر موفق را در استفاده درست از علائم سجاوندی، پرهیز از شعارگرایی و تبدیل حالت شنیداری شعر به حالت دیداری دانست.
در بخش پایانی، لیلا جعفری، شاعر مجموعه «نوشته‌ام نسیم، نوشته‌ام بهار»، ضمن بررسی و نقد آثار اعضا، به تحلیل نمادهای به کار رفته در اشعار نوجوانان پرداخت.
وی نمادهایی نظیر روشنی، نور، رشد و بلوغ عاطفی را نشان‌دهنده «نمادهای امید» در افق دید نوجوانان دانست و از آنان خواست برای ارتقای معنا، به دنبال کشفیات تصویری باشند.
برای دیدن تصاویر مربوط به این خبر کلیک کنید
