به گزارش روابط عمومی ادارهکل کانون سیستان و بلوچستان، مدیرکل کانون استان در حاشیهی نشست مجازی مدیرعامل، در جمع همکاران بخش اداری از اهمیت و تاثیر کانون سخن گفت.
محمدرضا سالاری سخنان خود را با تسلیت شهادت رهبر انقلاب اسلامی، کودکان مینابی و همهی هموطنان و رزمندگانی که در جریان جنگ رمضان شهید شدند آغاز کرد و در ادامه با تبریک عید سعید فطر و نوروز، آرزوی سالی سرشار از پیروزی و موفقیت برای مردم ایران اسلامی کرد.
وی، سپس، از حضور همکاران در اجتماعات شکوهمند مردم در این شبها و روزها قدردانی کرد و با اشاره به فعالیتهای همکاران در ایستگاههای فرهنگی و هنری در این تجمعها، از ۵ «کارویژه» در روزهای پیش رو گفت.
سالاری در این بخش از سخنان خود با اشاره به نقش مربیان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، آن را موثر و قابل توجه خواند و تاکید کرد کلیه مراکز فرهنگیهنری در این روزها باید فعال باشند و به خانوادهها هم اطلاعرسانی کنند.
«میدان و تجمعهای مردمی» دیگر بخش سخنان مدیرکل بود که در مورد آن گفت: از ابتدای جنگ، بسیاری از ما در کنار دیگر مردم سرافراز ایران در این تجمعها حضور داشتهایم و این حضور باید استمرار داشته باشد؛ همه وظیفه داریم پای کار باشیم تا با نقش آفرینی خود، اثرگذار شویم.
وی، سپس، به برنامهای با همکاری یاوران رضوی و برپایی پایگاهی در روزهای آینده اشاره کرد که متولی آن مجموعهی کانون پرورش فکری استان است و از همکاران خواست با ایجاد کارگروهی متشکل از کارشناسان و معاونان برای یک برنامهی اثربخش در حوزه نوجوان، برنامه ریزی صورت گیرد.
مشارکت با آموزش و پرورش استان در پایگاههای سطح شهر و ایجاد یک پایگاه مستقل در ادارهکل، دیگر بخشهای این «کارویژهها» بود که سالاری در این بخش هم برای اثرگذاری بیشتر نکاتی را به همکاران یادآور شد.
وی در بخش دوم صحبتهای خود به اهمیت تولید محتوا در شرایط ویژه اشاره کرد و گفت: مدیریت فضای ذهنی کودک و نوجوان در شرایط ویژهی امروز کشور وظیفهی هر کانونی است و هر همکار با توجه به آموزشها و تخصصی که در حوزهی کودک و نوجوان دارد، باید برای کاهش استرس مخاطبان، محتوا تولید کند.
نشر حداکثری محتوا در گروههای گوناگون، که همکاران در آنها عضو هستند دیگر خواستهای بود که مدیرکل کانون از همکاران داشت تا تعداد بیشتری بتوانند از آن بهرهبرداری کنند.
سالاری در پایان گفت: کودکان و نوجوانان تشنهی انجام فعالیت هستند؛ این فرصت را غنیمت بدانیم و برای آن برنامه ریزی داشته باشیم تا بتوانیم در حد خود در کاهش آسیبها اثرگذار باشیم.
