به گزارش روابط عمومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان اصفهان، آقای رفعیان، استادکار این رشته، پا به جمع دختران هنردوست مرکز گذاشت؛ نه با سخنرانیهای خشک و رسمی، که با دستانی پُر از تجربه و نمونهکارهایی از هر مرحله. از خرد شدن اولین تکههای فیروزه تا لحظهای که سنگ جان میگیرد و میدرخشد.
هر مرحله، قصهای داشت. هر نمونهکار، روایتی از صبر، ظرافت و عشق به هنر.
اعضای دختر مرکز، این بار نه فقط شنونده، که تماشاگر تولد یک اثر هنری بودند. از نزدیک دیدند که چگونه دستهای استاد، تکههای بیجان سنگ را به نگینی بدل میکند که قرنها میماند.
فیروزهکوبی فقط یک هنر نیست؛ نجوای تاریخ است بر بستر امروز.
کانون شماره ۷ اصفهان، با برگزاری چنین برنامههایی، نه فقط یک کارگاه آموزشی، که پلی میزند میان نسلها؛ میان دستهایی که میساختند و چشمهایی که باید ادامه دهند.
