بهگزارش روابطعمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس، چهل و یکمین نشست انجمن ادبی نوجوانان سروناز استان فارس، چهارم شهریورماه ۱۴۰۵ با حضور جلیل نجفی، شاعر و پژوهشگر حوزه ادبیات کودک و نوجوان، با محوریت نقد و بررسی تخصصی آثار اعضا در شیراز برگزار شد.
َاین نشست در مسیر ارتقای نگاه نقادانه نوجوانان و تقویت سبکهای شخصی آنان، به واکاوی مبانی فنی سرایش اختصاص داشت و تلاش شد ضمن شناسایی نقاط قوت آثار، کاستیهای فنی نیز با هدف آموزش اصول بنیادین شعر، تبیین شود.
در گام نخست، اهمیت پیوند زبان شعر با تجربههای زیسته شاعر بررسی شد.
در این نشست با تأکید بر ضرورت عبور از کلیشههای رایج، به اعضا یادآور شد که دستیابی به زبانی کارآمد و امروزی، نیازمند بازتاب صادقانه دغدغههای فردی در کلام است؛ و شاعر نوپا باید برای برقراری ارتباط مؤثر با مخاطب معاصر، از تقلیدهای بیهدف پرهیز کند؛ و به زبان شخصی خود دست یابد.
تحلیل تطبیقی میان قالبهای کلاسیک و جریانهای نو و سپید، دیگر محور تخصصی این نشست بود.
در بررسی اشعار کلاسیک و بهویژه غزل، رعایت دقیق ارکان وزن و قافیه به عنوان الزامات ساختاری غیرقابلتغییر مورد بحث قرار گرفت. در مقابل، برای اشعار سپید، ضمن تبیین جایگاه تصویرسازی و فضای روایی، به اعضا آموزش داده شد، که ساختارشکنیهای نامتعارف و جابهجایی ارکان جمله، بدون پشتوانه معنایی و تصویرسازی، منجر به خلق اثر ادبی ماندگار نخواهد شد؛ بنابراین شاعر باید انرژی اصلی خود را بر عمقبخشی به معنا و ایجاد فضاهای تصویری تازه متمرکز کند.
با توجه به کثرت آثار ارائه شده در قالب غزل، بخشی از زمان جلسه به بازخوانی ویژگیهای این قالب اختصاص یافت.
در این تحلیل، ضمن تأکید بر ضرورت حفظ ساختار سنتی غزل، بر اهمیت گنجاندن بیان شخصی و جهانبینی معاصر در این قالب تمرکز شد؛ تا اشعار اعضا در عین پایبندی به فرم، زبانی نو و متناسب با زیستبوم امروزی بیابد؛ و از تکرار تعابیر کهنه فاصله بگیرد.
این نشست با توصیه به مطالعه مستمر آثار برجسته ادبی به پایان رسید.
بر اساس پیشنهاد مدرس برنامه، مقرر شد اعضا با تدوین برنامهای منسجم و آغاز مطالعه از آثار معاصر به سمت متون کلاسیک، سیر تحول زبان فارسی را دنبال کنند تا با درک صحیح میراث ادبی و شناخت دقیق ساختارها، زیربنای دانش تخصصی خود را برای دستیابی به زبانی مستقل در مسیر شاعری تقویت نمایند.
