از حضور در کانون تا اثرگذاری در جامعه
مدیرکل آفرینشهای فرهنگی کانون در این نشست، انتخاب شدن نوجوانان به عنوان کانونیار را یک مسئولیت اجتماعی دانست و گفت حضور کانونیاران نباید تنها به حضور فیزیکی در مراکز محدود شود، بلکه انتظار میرود نوجوانان در برنامهریزی، تصمیمگیری و اجرای فعالیتها نقش واقعی داشته باشند.
او با اشاره به ظرفیت حدود ۹۵ کانونیار در استان، بر ضرورت فعال شدن این شبکه و شکلگیری ارتباط مستمر میان اعضا تأکید کرد و گفت: کانونیاران باید یکدیگر را بشناسند، تجربههایشان را به اشتراک بگذارند و در کنار مربیان، بخشی از جریان فرهنگی مراکز را پیش ببرند.
به گفته او، شبکه کانونیاران میتواند بستری برای شکلگیری ایدههای تازه، تولید محتوای نوجوانانه و شناسایی مسائل محله و جامعه باشد؛ بهگونهای که نوجوان نه فقط مخاطب برنامه، بلکه بخشی از طراحان و اجراکنندگان آن باشد.
گوشی نوجوان؛ یک ابزار برای روایتگری
مدیرکل آفرینشهای فرهنگی کانون همچنین بر ظرفیت نوجوانان در تولید محتوای رسانهای تأکید کرد و گفت بسیاری از نوجوانان امروز با ابزارهایی مانند تلفن همراه، توانایی عکاسی، فیلمبرداری و تولید کلیپ دارند و میتوانند روایتگر اتفاقهایی باشند که شاید از نگاه بزرگترها پنهان بماند.
او با اشاره به جشنواره بازیهای بومی و محلی منطقه ۵ کشور، حضور نوجوانان در چنین رویدادهایی را فرصتی برای ارتباط با نوجوانان استانهای مختلف و ثبت لحظهها و روایتهای تازه دانست و تأکید کرد کانونیاران باید در رویدادها، به دنبال سوژه، گفتوگو، تجربه و روایت باشند و خروجی فعالیتهایشان را در فضای مجازی و شبکههای ارتباطی نوجوانان به اشتراک بگذارند.
شورای کانونیاران؛ از ایده تا اقدام
در ادامه این نشست، بر شکلگیری و تقویت شورای کانونیاران تأکید شد؛ شورایی که قرار است با برگزاری منظم جلسه، دغدغههای نوجوانان را شناسایی و برای تبدیل آنها به فعالیت و برنامه، با مربیان و مجموعه کانون گفتوگو کند.
در این نگاه، کانونیاران قرار نیست همه مسائل را حل کنند؛ بلکه باید مسئله را ببینند، آن را روایت کنند، ایده بدهند و برای پیدا کردن راهحل، دیگر نوجوانان، مربیان، نهادهای محلی و مجموعههای مرتبط را پای کار بیاورند.
از این منظر، حتی یک ایده ساده یک نوجوان میتواند نقطه آغاز یک برنامه فرهنگی باشد؛ برنامهای که شاید در ادامه با همراهی مربیان سیار، پیک امید یا مراکز کانون به مناطق کمبرخوردار برسد.
از دغدغه مدرسه تا دغدغه کودکان کمبرخوردار
آغاز سال تحصیلی یکی از موضوعات مورد توجه این نشست بود. مدیرکل آفرینشهای فرهنگی کانون با اشاره به اینکه نوجوانان، بهتر از هر فرد دیگری زبان و دغدغه همنسلان خود را میشناسند، از کانونیاران خواست درباره نگرانیها و پرسشهای نوجوانان در آستانه بازگشایی مدارس فکر کنند و به جای ارائه پاسخهای کلیشهای، خود نوجوانان را وارد گفتوگو و تولید ایده کنند.
او همچنین بر توجه کانونیاران به کودکانی تأکید کرد که به دلیل شرایط اقتصادی، اجتماعی، جغرافیایی یا خانوادگی، دسترسی کمتری به امکانات فرهنگی دارند.
در این بخش، تجربه کانونیاران در شناسایی کودکان و خانوادهها، همراهی با کتابخانه سیار و رساندن کتاب به خانههای کودکان به عنوان نمونهای از اثرگذاری واقعی شبکه نوجوانان مطرح شد؛ تجربهای که نشان داد شناخت محله و ارتباط با مردم میتواند حتی به اندازه یک برنامه رسمی، در گسترش عدالت فرهنگی اثرگذار باشد.
کانونیار؛ چشم کانون در محله
در این نشست همچنین بر ظرفیت کانونیاران برای شناسایی نوجوانان و کودکان در معرض آسیب، بهویژه در مناطق کمبرخوردار، تأکید شد.
یکی از محورهای مطرحشده، توجه بیشتر به دانشآموزان اتباع و ایجاد فرصتهای برابر برای حضور آنان در فعالیتهای فرهنگی بود؛ موضوعی که نیازمند شناخت دقیق جامعه هدف و همکاری نوجوانان، مربیان، مدرسه و سایر مجموعههای اجتماعی است.
بر همین اساس، کانونیاران میتوانند بخشی از حلقه ارتباطی کانون با مدرسه و محله باشند؛ نوجوانانی که مسئله را از نزدیک میبینند و میتوانند آن را به زبان خودشان به کانون منتقل کنند.
روایت ایران؛ از پرچم تا قهرمانان واقعی
مدیرکل آفرینشهای فرهنگی کانون همچنین با اشاره به شرایط اجتماعی کشور و تأثیر آن بر ذهن و زندگی کودکان و نوجوانان، بر نقش نوجوانان در فرهنگسازی درباره حب وطن، هویت ایرانی و قداست پرچم ایران تأکید کرد.
او خواستار آن شد که کانونیاران در مراکز فرهنگیهنری، روایتهای نوجوانانهای از ایران، هویت ایرانی و تعلق به سرزمین خود شکل دهند و این موضوع را از مسیر گفتوگو، تولید محتوا، قصه، شعر، فیلم و کلیپ دنبال کنند.
همچنین تأکید شد نوجوانان میتوانند افراد موفق و اثرگذار جامعه را شناسایی و معرفی کنند، با آنان گفتوگو داشته باشند و از تجربهها و مسیر زندگی این افراد، محتوای کوتاه و جذاب برای همنسلان خود تولید کنند.
هفته ملی کودک؛ یک فرصت برای «دیدهشدن» بچههایی که کمتر دیده میشوند
در بخش دیگری از نشست، هفته ملی کودک به عنوان یکی از نخستین فرصتهای پیشرو برای نقشآفرینی کانونیاران مطرح شد.
مدیرکل آفرینشهای فرهنگی کانون با طرح این پرسش که «در هفته ملی کودک، برای کودکانی که امکان حضور در برنامههای مراکز را ندارند چه میتوان کرد؟» از نوجوانان خواست فراتر از برنامههای معمول مراکز فکر کنند و ایدههایی برای رساندن فعالیتهای فرهنگی به کودکان مناطق کمبرخوردار ارائه دهند.
او تأکید کرد قرار نیست نوجوانان همه مشکلات را حل کنند؛ مهم این است که ببینند، مسئله را بشناسند، ایده بدهند و برای عملی شدن آن، دیگران را همراه کنند.
از تماشای برنامه تا ساختن برنامه
در این نشست، نمونههایی از ظرفیت کانونیاران در برنامههای مختلف نیز مطرح شد؛ از همکاری در معرفی کودکان و خانوادهها برای دسترسی به خدمات فرهنگی گرفته تا همراهی با کتابخانه سیار، تولید محتوای رسانهای و ایجاد ارتباط میان نوجوانان فعال مراکز.
بر این اساس، از کانونیاران خواسته شد نوجوانان فعالتر هر مرکز را شناسایی کنند، با آنان ارتباط مستمر داشته باشند و با کمک مربیان، زمینه شکلگیری شبکهای از نوجوانان خلاق و دغدغهمند را در استان فراهم کنند.
یک شبکه نوجوانانه برای یک سال تازه
در پایان این نشست، بر ضرورت ارتباط مستمر کانونیاران با یکدیگر و با کارشناسان کانون تأکید شد تا نوجوانان استان بتوانند از تجربههای یکدیگر استفاده کنند و در مناسبتها و برنامههای پیشرو، از جمله آغاز سال تحصیلی و هفته ملی کودک، نقش فعالتری داشته باشند.
محور اصلی این نشست را میتوان در یک جمله خلاصه کرد: کانونیار قرار نیست فقط مخاطب برنامههای کانون باشد؛ او میتواند ایدهپرداز، روایتگر، مسئلهشناس و بخشی از جریان فرهنگی جامعه نوجوانان باشد.
هشتگها:
#کانون_پرورش_فکری_کودکان_و_نوجوانان
#کانون_خراسان_جنوبی
#کانون_یار
#کانون_یاران
#کنشگری_نوجوان
#نوجوان_محور
#نوجوان_امروز
#هویت_ایرانی
#ایران
#حب_وطن
#پرچم_ایران
#هفته_ملی_کودک
#آغاز_سال_تحصیلی
#عدالت_فرهنگی
#تولید_محتوای_نوجوان
#روایت_نوجوان
#مشارکت_نوجوانان
#فعالیت_فرهنگی
#کودکان_و_نوجوانان
#خراسان_جنوبی