به گزارش ادارهکل روابطعمومی و امور بینالملل کانون، این مهرواره فرهنگی از دوم تا چهارم اسفند ۱۴۰۴ با مشارکت نهادهای فرهنگی استان گیلان برگزار میشود و فراتر از یک جشن ساده، سفری به اعماق ادبیات عامه است.
برنامههای متنوعی همچون قصهگویی به زبان محلی، بازیهای سنتی و نمایشگاه دستسازههای مربیان و اعضا کانون، فضایی شاد و آموزشی را برای کودکان و نوجوانان فراهم آورده تا با میراث شفاهی سرزمین خود آشناتر شوند.
در نشست تخصصی «نقش زبانهای بومی در هویت فرهنگی» که در حاشیه این آیین برگزار شد، کارشناسان بر این نکته تأکید کردند که سخن گفتن به زبان مادری، نه تنها یک افتخار، بلکه مهارتی ارزشمند است که فرد را به دنیایی از مفاهیم عمیق فرهنگی متصل میکند. «انسیه خسروی»، فعال فرهنگی در این نشست، ادبیات شفاهی را «پل ارتباطی میان نسلها» دانست و به تأثیر ماندگار آمیختگی فرهنگ ایرانی و اسلامی بر غنای زبان گیلکی اشاره کرد.
او با گرامیداشت روز زبان مادری گفت: «قصهگوی گیلکی هستم و سخن گفتن به گیلکی برای من افتخار است؛ هر کس به گیلکی صحبتکند، در حقیقت دو زبان میداند و این توانایی قابلیت ارزنده و شایسته پاسداشت است.»
«سیده مریم حسینی»، کارشناس فرهنگی کانون گیلان نیز با تأکید بر اینکه هر واژه محلی قدمی برای حفظ میراث سرزمین مادری است، زبان را بخشی از سرمایه ملی دانست که صیانت از آن، وظیفهای همگانی برای حفظ ریشههای تاریخی است.
این مهرواره تا چهارم اسفند در رودسر دایر است و تلاش دارد تا با ایجاد پیوندی دوباره میان کودکان و زبان مادری، از فراموشی گویشهای اصیل جلوگیری کند.
«تیتیگول» یک ترکیب زیبا و لطیف در زبان گیلکی است که از دو بخش تشکیل شده و معنایی شاعرانه و مرتبط با طبیعت دارد: «تیتی» در زبان گیلکی به معنای «شکوفه» است. که نویدبخش زندگی دوباره طبیعت بوده و گول همان «گل» در زبان فارسی است و معنای این عبارت «شکوفه گل» است.
یادآوری میشود روز ۲۱ فوریه(۲ اسفند) از طرف یونسکو به عنوان روز جهانی زبان مادری نامگذاری شدهاست.
نامگذاری این روز در کنفرانس عمومی یونسکو در سال ۱۹۹۹ بهمنظور کمک به تنوع زبانی و فرهنگی انجام شدهاست.
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همواره با استفاده از چنین فرصتهایی با برگزاری برنامههای فرهنگی، هنری و ادبی در قالب قصهگویی، نقاشی، دلنوشته و ... سعی در زنده نگهداشتن زبان و فرهنگ بومی دارد.
