به گزارش اداره کل روابط عمومی و امور بینالملل کانون، این نشست روز شنبه، ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، از ساعت ۱۴ تا ۱۶ به صورت برخط، از سوی کانون علوم و فناوریهای نوین ایران ویژه مربیان و اعضای مراکز فرهنگی برگزار شد و هدف اصلی این نشست، آشنایی نوجوانان با حوزههای نوین پزشکی، بهویژه بیوتکنولوژی دارویی، و تقویت مهارتهای تصمیمگیری و انتخاب مسیر شغلی در آنها بود.
بخش اول: از ترس تا تحول؛ ریشههای شجاعت و قدرت انتخاب
نشست با طرح پرسشی بنیادین آغاز شد: «شجاعت چیست؟» سخنران، شجاعت را نه فقدان ترس، بلکه قدرت عبور از آن تعریف کرد؛ توانایی برداشتن گامهای اولیه، حتی اگر کوچک و لرزان باشند.
او تأکید کرد که انتخابهای بزرگ زندگی، حاصل انباشت همین انتخابهای کوچک و روزمره است. هر روز ما با انتخابهای متعددی روبرو هستیم، از انتخاب لباس گرفته تا انتخاب مسیر شغلی و تحصیلی. این انتخابها، اگرچه در ابتدا ممکن است ناچیز به نظر برسند، اما در طول زمان، مسیر کلی زندگی ما را تعیین میکنند. همچنین، به نقش حیاتی محیط پیرامون، بهویژه دوستان و اطرافیان، در شکلگیری باورها و تصمیمگیریها اشاره شد. خروج از منطقه امن و پذیرش عدم قطعیت، به عنوان پیششرطهای اساسی برای رشد و تحول فردی مطرح شد. درک این موضوع که محیط میتواند هم الهامبخش و هم محدودکننده باشد، اولین گام در جهت مدیریت اثربخش آن است
بخش دوم: تجربه زیسته؛ سفری از بیوتکنولوژی دارویی تا قلههای موفقیت
قلب سخنرانی، روایت تجربیات شخصی حاجیعبدالوهاب بود. وی شرح داد که چگونه با علاقهای عمیق به حوزه «بیوتکنولوژی دارویی» و با انگیزهی «ایجاد تغییر و خدمت»، این رشته تحصیلی را برگزید. این مسیر، بدون چالش نبود؛ او با اشاره به موانع اولیه، از جمله ترس از ناشناختهها و تردیدهای احتمالی، از موفقیت خود در پذیرش در دانشگاههای معتبر خارجی سخن گفت.
در ادامه، سخنران به چالشهای ملموستری مانند تحریمهای اقتصادی و مشکلات مرتبط با انتقال وجوه بینالمللی پرداخت. این تجربیات، نشاندهنده مقاومت و هوشمندی وی در یافتن راهحل برای غلبه بر موانع ساختاری بود.
حاجیعبدالوهاب، با تأکید بر اینکه «هدف» انگیزه اصلی پشت هر تلاشی است، اذعان داشت که هدف اولیه، ایجاد تحول در حوزه سلامت و پزشکی بوده است.
بخش سوم: سه ستون پایداری؛ معماری یک مسیر پر فراز و نشیب
برای پیمودن مسیری که غالباً با موانع و فراز و نشیب همراه است، سه ستون اساسی معرفی شد: اول؛ چشمانداز (Vision): داشتن یک تصویر روشن از مقصد نهایی و اهداف بلندمدت. این چشمانداز، قطبنمای اصلی در تمام مراحل سفر است. دوم؛ تعهد (Commitment): پایبندی راسخ به مسیر انتخاب شده، حتی در روزهای سخت. تعهد، نیروی محرکهای است که پس از شکستها، فرد را به ادامه راه تشویق میکند. سوم؛ مسئولیتپذیری (Accountability): پذیرش مسئولیت کامل اقدامها، نتایج و انتخابهای خود. این اصل، فرد را از سرزنش دیگران یا شرایط بازداشته و بر توانایی خود برای تغییر تمرکز میدهد. علاوه بر این ستونها، اهمیت «عادتهای روزانه» که به صورت ناخودآگاه مسیر زندگی را شکل میدهند، مورد تأکید قرار گرفت. همچنین، مفهوم «تابآوری» (Resilience) به عنوان توانایی بازگشت به حالت اولیه پس از مواجهه با سختیها، برجسته شد. حاجیعبدالوهاب با اشاره به تجربههای شخصی خود، از جمله مواجهه با تبعیضهای احتمالی به دلیل پوشش (حجاب)، تأکید کرد که داشتن یک «هدف مشخص و قوی»، کلید اصلی تابآوری در برابر فشارهای درونی و بیرونی است.
بخش چهارم: بازگشت به وطن؛ اولویت خدمت و هویت
یکی از تأثیرگذارترین بخشهای سخنرانی، زمانی بود که حاجیعبدالوهاب به روایت تصمیم دشوار خود مبنی بر بازگشت به ایران پرداخت. در شرایطی که فرصتهای شغلی وسوسهانگیزی در خارج از کشور فراهم بود، وی با اولویتدهی به «خدمت به وطن، جامعه، خانواده و حفظ هویت ایرانی-شیعی»، تصمیم به بازگشت گرفت. این انتخاب، نمادی از تعهد عمیق به ریشهها و مسئولیتهای اجتماعی بود و نشان داد که موفقیت تنها در کسب دستاوردهای فردی خلاصه نمیشود، بلکه خدمت به جامعه نیز بخش مهمی از معنای آن است.
بخش پنجم: فصل نو؛ تأسیس شرکت دانشبنیان و نقشآفرینی در ایران پس از بازگشت به ایران
حاجیعبدالوهاب با هدف «خدمت» و بهرهگیری از تخصص خود در بیوتکنولوژی دارویی، وارد عرصه اجرایی در یکی از دستگاههای دولتی شد. او بر اهمیت «انعطافپذیری» در مسیرهای کوچک، ضمن حفظ «چشمانداز بلندمدت»، تأکید کرد. رویای بزرگ او، تأسیس یک «شرکت دانشبنیان» در ایران بود. این شرکت قرار است در حوزههای راهبردی و حیاتی مانند «سیاستگذاری در حوزه سلامت و فناوری» (Policy)، «مدیریت تحول سازمانی» (Organizational Transformation)، «تجاریسازی محصولات دانشبنیان» (Commercialization) و «تولیدات نوین در بیوتکنولوژی» فعالیت کند. او با درک عمیق از چالشهای بازار ایران، بهویژه در شرایط تحریم، نقش خود را به عنوان یک «مدیر اجرایی» توانمند که میتواند این شرکت را به سرمنزل مقصود برساند، بسیار ارزشمند دانست.
بخش ششم: پیام نهایی؛ امید، باوری به قدرت ساختن آینده
سخنرانی با یک پیام قدرتمند و فراگیر به پایان رسید: «امید، یعنی باور به اینکه آینده روشن است و شما قدرت ساختن آن را دارید.» این جمله، عصاره و چکیده تمام بحثهای مطرح شده بود. امید، نه به معنای انتظار منفعلانه، بلکه به عنوان یک نیروی فعال و سازنده، که نسل جوان را قادر میسازد با شجاعت انتخاب کنند، در مسیر خود پایداری ورزند و آیندهای را که در ذهن دارند، به واقعیت تبدیل کنند.
دعوت به همکاری و راهنمایی برای نسل آینده
در پایان، حاجیعبدالوهاب، با اشاره به اهمیت هدایت و حمایت از نوجوانان، از مربیان و کارشناسان مراکز کانون پرورش فکری و سایر مجموعههای علمی، درخواست کرد تا با معرفی الگوهای موفق و ارائه راهنماییهای تخصصی، بهویژه در حوزههایی چون بیوتکنولوژی دارویی که ظرفیت بالایی در کشور دارد، به این نسل کمک کنند تا مسیرهای شغلی خود را بهتر بشناسند و گامهای مؤثرتری بردارند.
