به گزارش اداره کل روابط عمومی و امور بینالملل کانون، دهمین جلسه انجمن شعر برگ با حضور حامد علامتی، مدیرعامل کانون، محمود پوروهاب، شاعر و نویسنده نامآشنای کودکان و نوجوانان و جمعی از شاعران چهارشنبه، ۱۱ شهریور 1405 در سالن نشستهای دفتر مدیرعامل کانون برگزار شد.
تفاوت اغراق، مبالغه و غلو
محمود پوروهاب با بیان اینکه مطالعه صرفاً استفاده از شعرِ شاعران نیست، گفت: هرچه بخوانیم در ذهن و ضمیر ناخودآگاهمان نفوذ میکند. تی اس الیوتی، شاعر و منتقد ادبی گفته است: «شاعران خام و بیتجربه تقلید میکنند. شاعران پخته و با تجربه میدزدند. شاعران بد آنچه را که برمیدارند، ضایع و بدشکل میکنند و شاعران خوب آنرا به چیزی بهتر تبدیل میکنند.»
او با اشاره به اینکه میتوانیم از کلماتِ شعرِ شاعران دیگر استفاده کنیم، بیان کرد: به عنوان مثال در بیتی از فلکی شروانی میخوانیم: «از هوای فاخته رنگ است ابر و بلبلفام/ بریز خون خروش ای نگار کبک خرام.» من از دو کلمه این بیت در یکی از شعرهایم استفاده کردم. نیچه گفته است: «آیا بخشش، خود نیاز است؟» من در شعری با استناد به این جمله آوردم:« نیاز ما گرفتن/ نیاز توست بخشش.»
این شاعر و نویسنده که بالغ بر 100 کتاب از او منتشر شده است درباره تفاوت اغراق، مبالغه و غلو اظهار داشت: مبالغه به حقیقت نزدیک است وعقل و تجربه آنرا میپذیرد. اغراق را عقل قبول میکند اما تجربه نمیپذیرد.غلونیزیعنی دروغ.
زبان، وامدار شعر است
پوروهاب با اشاره به اهمیت زبان تصریح کرد: ما مقاله، داستان و خاطره مینویسیم. برای نوشتن آنها از زبان استفاده میکنیم. به عبارتی اینها وامدار زبان هستند اما زبان، وامدار شعر است. شعر است که زبان را ساخته است. ژان پل ساتر در مورد فرق نثرنویس و شعرنویس میگوید: «نویسنده از کلمات در میگذرد زیرا از آنها استفاده میکند اما شاعر در کلمات میماند زیرا به آنها استفاده میرساند.»
این شاعر و نویسنده کودک و نوجوان با بیان اینکه شاعر به کلمات جان میبخشد، گفت: در شعری از لطفالله نیشابوری میخوانیم: «مهربانی سکته کرد/ دوستی بیمار شد» ببینید شاعر به این واژهها چقدر کمک کرده است.

او خاطرنشان کرد: دانشمندان و کسانی که در زمینه علوم فعالیت میکنند، در تلاشند از زبان درست استفاده کنند تا مخاطب سریع به مسئله پی ببرد اما شاعر میخواهد ابهام وجود داشته باشد برای همین از معنای دوم و سوم کلمات استفاده میکند.
پوروهاب که داوری برخی از جشنوارههای ادبی را بر عهده داشته است، عنوان کرد: ما معمولا شعر را دوست داریم چون آن را نمیفهمیم، البته یک حدس و گمانهایی در مورد آن میزنیم. فهم همه ما از یک شعر یکسان نیست. زبان، به خصوص کلمات برای شاعران خیلی مهم هستند. کلمات نرم، خشن، سفید، سیاه، بلند و کوتاه هستند. کلمات روح دارند. برخی کلمات مترادفهای زیاد و بعضی مترادف کمی دارند.
انواع شعر
این شاعر با اشاره به اینکه شعر اصولاً سه نوع است، بیان کرد: یک سری از شعرها تاریک هستند همچون ساختمانی که کلاً در مه فرو رفته است و چیزی از آن نمیبینیم. برخی از شعرها روشن هستند وخواننده همه چیز را میفهمد. در واقع میتوان گفت که این نوع شعرها، بیشتر مقاله هستند تا شعر. نوع سوم شعرهایی هستند همچون ساختمانی که سایه روشنی از آن میبینیم. این شعر را خواننده میسازد.
در این جلسه اکرمالسادات هاشمیپور، دبیر انجمن شعر برگ و شاعرانی همچون حمیده سیوانی، شقایق پایرنج، میثم یاوری، زهره باقری، حمیرا مسلمیفر، زهرا توقع همدانی، خاتون حسنی، نسترن حاتمی، معصومه معصومزاه و سیدحبیب نظاری حضور داشتند. هر یک از این شاعران اشعاری از خود را خواندند و بقیه به نقد و بررسی پرداختند.
تاکیدهای دهمین جلسه انجمن شعر برگ
در دهمین جلسه انجمن شعر برگ بر اهمیت قافیه و مضمون، توجه به نظم و تناسب کلمات، رعایت ایجاز، زبان نو، ساده و صمیمی، استفاده از مصرعهای کوتاه در شعرهای کودک، موضوعهای بهروز و تناسب موضوع با گروه سنی، پرهیز از شکستهنویسی، ارجحیت استفاده از زبان محاوره نسبت به زبان معیار برای گروه سنی خردسال تاکید شد.
در این نشست همچنین کتاب «جای من را ببوس» مشتمل بر 15 شعر برای گروه سنی الف و ب اثرمحمود پوروهاب معرفی شد. بخش پایانی برنامه به اهدای لوح به محمود پوروهاب از سوی حامد علامتی، مدیرعامل کانون و عکس یادگاری اختصاص یافت.

