به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری استان همدان، شامگاه یکشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۵، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان همدان میزبان جمعی از برجستهترین شاعران و نویسندگان حوزه کودک و نوجوان کشور بود.
این برنامه ادبی با حضور مصطفی رحماندوست، غلامرضا بکتاش، کمال شفیعی، مریم اسلامی، سیداحمد میرزاده، مریم علایی و مدیر کل آموزش و پرورش استان همدان در مرکز شماره ۶ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همدان برگزار شد.
بخش گفتوگوی اعضای نوجوان انجمنهای ادبی سیمرغ و قاف با مصطفی رحماندوست، از جذابترین لحظات دیدار شاعران و نویسندگان کودک و نوجوان کشور با اعضای کانون پرورش فکری همدان بود.
رحماندوست در پاسخ به پرسشی درباره معیارهای سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان، با تأکید بر شناخت مخاطب گفت: نمیتوان نسخه واحدی برای شعر کودک پیچید. ممکن است شعری که کودکان دوست دارند، چندان مورد توجه بزرگسالان قرار نگیرد. شاعر کودک باید پیش از هر چیز، کودک را بشناسد.
وی با اشاره به تجربههای خود در عرصه شعر کودک افزود: من حتی وزنهای شعر را برای کودکان به هم زدم تا به زبان و دنیای آنها نزدیکتر شوم. گاهی شعر از نظر معنا بسیار ساده است، اما اگر موسیقی و ریتم داشته باشد، کودک با آن بازی میکند و آن را دوست دارد.
این شاعر پیشکسوت همچنین درباره نقش شاعران در فرهنگسازی و تأثیر آثار ادبی گفت: موفقیت در ادبیات همیشه رازهای ناگفتهای دارد. گاهی یک اثر بارها رد میشود اما در نهایت مسیر خود را پیدا میکند؛ همانگونه که مجموعه هری پاتر پس از رد شدن از سوی چندین ناشر، سرانجام منتشر شد و به یکی از موفقترین آثار ادبی جهان تبدیل شد.
وی در ادامه و در پاسخ به این پرسش که آیا دیدار با کودکان و نوجوانان نگاه او را تغییر داده است، اظهار کرد: شاعر کودک نباید نگاه ثابتی داشته باشد. اگر کسی نگاهش را نسبت به بچهها تغییر ندهد، از آنها عقب میماند. ما باید مدام دنبال کودکان بدویم تا ببینیم چه میخواهند، چه چیزی آنها را میخنداند یا به فکر فرو میبرد.
رحماندوست با أکید بر اینکه بسیاری از ایدههای شعری خود را از کودکان گرفته است، افزود: گریه، خنده، بازی و حتی شیوه حرف زدن بچهها برای شاعر منبع الهام است و شاعر کودک باید سوژه، موضوع، وزن و ریتم و حتی موسیقی شعر را از خود کودکان وام بگیرد.
یکی دیگر از اعضای انجمنهای ادبی از رحماندوست پرسید اگر به ابتدای مسیر شاعری بازگردد، چه کاری را متفاوت انجام خواهد داد؟ شاعر پیشکسوت کودک در پاسخ گفت: بیشتر کتاب میخواندم و زبانم را قویتر میکردم. در دوران کودکی ما امکانات امروز وجود نداشت و حتی کتابها را اجاره میکردیم تا بتوانیم مطالعه کنیم.
رحماندوست همچنین از علاقه خود به موسیقی در سالهای جوانی یاد کرد و گفت مدتی در این حوزه فعالیت داشته اما بعدها تمام تمرکز خود را بر ادبیات گذاشته است.
در بخش دیگری از این نشست، یکی از نوجوانان درباره تأثیرگذارترین اتفاق زندگی او در مسیر شناخت دنیای کودکان پرسید. رحماندوست با مرور خاطرات سالهای جوانی خود گفت: ابتدا برای بزرگسالان شعر و داستان مینوشتم و شعر نو و سپید میگفتم. اما بعدها مسیرم تغییر کرد و به ادبیات کودک رسیدم.
وی با بیان اینکه بیش از پنج دهه از فعالیتش در حوزه شعر کودک میگذرد، افزود: از سال ۱۳۵۵ تا امروز برای کودکان شعر گفتهام و هنوز هم لبخند آنها بزرگترین پاداش من است. کودکان مخاطبانی کاملاً صادق هستند؛ اگر اثری را دوست نداشته باشند، واکنشی نشان نمیدهند و اگر دوست داشته باشند، بیواسطه آن را بروز میدهند.
این شاعر شناختهشده در پایان، مهمترین راز موفقیت در شعر کودک را چنین بیان کرد: شعر کودک باید به گونهای باشد که مخاطب بتواند آن را ادامه دهد و همراهی کند؛ یعنی کودک احساس کند خودش نیز در ساختن و کامل کردن شعر سهمی دارد. وقتی این اتفاق بیفتد، شعر در ذهن و دل او ماندگار میشود.
