این روزها در مرکز شماره ۲ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اردبیل، تب و تاب عجیبی برپاست. همکاران ما در تکاپوی آماده‌سازی فضا برای «هفته ملی کودک» هستند؛ دغدغه چیدمان، اجرای برنامه‌ها و هماهنگی‌ها، خستگی را به میهمان همیشگی مربیان تبدیل کرده است. اما در این میان، ورود سه میهمان کوچک و خاص، ورق را برگرداند.
حضور «رادین، رایان و آروین»؛ سه قلوهای شیرین‌زبان و پرانرژی مرکز، ناگهان سکوت کاری اتاق‌ها را شکست. نگاه‌های کنجکاو، جست‌وجوگری‌های کودکانه و لبخندهای بی‌تکلف آن‌ها، چنان معجزه‌ای کرد که گویی تمام خستگی‌ها در یک لحظه از تن مربیان مرکز ۲ پر کشید. در میان هیاهوی این سه برادر، گویی مرکز جان تازه‌ای گرفت و انرژی‌های مثبت در فضا جاری شد.
اما اوج این دیدار زمانی بود که آروین، با همان نگاه شفاف و صادقانه کودکی‌اش، حرفی زد که مربیان را میخکوب کرد. وقتی از او درباره دنیای بزرگ آینده‌اش پرسیدند، با اطمینانی عجیب گفت: می‌خواهم وقتی بزرگ شدم، ریزترین و بزرگترین چیزهای دنیا را کشف کنم.
این جمله، شاید ساده‌ترین آرزوی یک کودک باشد، اما برای ما در کانون، بزرگترین هدف است. آروین در همین چند کلمه، تمام رسالت ما را ترسیم کرد: همراهی کودکان برای کشف بیکرانگی جهان، از ذره‌های ریز تا کهکشان‌های دوردست.
این حضور شیرین، بهترین هدیه و انرژی برای آغاز هفته ملی کودک بود تا یادمان بیاید برای لبخند چه سرمایه‌های نابی تلاش می‌کنیم.
