به گزارش روابط عمومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان سمنان، سمانه شجاعی، مربی‌مسئول مرکز فرهنگی‌هنری شهمیرزاد، با اشاره به جایگاه بازی در تکوین شخصیت و انتقال ارزش‌های فرهنگی به کودکان اظهار داشت: نام‌گذاری چهارمین روز هفته ملی کودک تحت عنوان «بازی؛ زبان کودکی»، یادآور این حقیقت ناب است که بازی در نگاه تربیتی کانون، صرفاً ابزاری برای گذران وقت نیست؛ بلکه رساترین زبان برای فهم دنیای پیرامون، تقویت پیوندهای اجتماعی و بازتولید اصالت‌های بومی و فولکلوریک است.
وی در تشریح بخش‌های متنوع این ویژه‌برنامه که در تاریخ هجدهم مهرماه ۱۴۰۵ برگزار شد، افزود: آغازگر این رویداد، طنین هنر قصه‌گویی بود. در ادامه برنامه، قصه جذاب و پرکشش «پنالتی» از کتابِ «مهمان‌هایی با کفش‌های لنگه‌به‌لنگه» برای دانش‌آموزان روایت شد تا پیوند میان هیجان بازی و ژرفای ادبیات داستانی برقرار شود. در ادامه، پیرامون ریشه‌ها، فلسفه و کارکرد بازی‌های سنتی و محلی گفت‌وگو شد؛ جایی که دانش‌آموزان در قامت راویان کوچک فرهنگ، هر یک به بازگویی بازی‌های اصیل زادگاه، شهر و روستاهای خود پرداختند و با دستان جناب آقای اسماعیلی، رئیس محترم اداره ورزش و جوانان شهمیرزاد، مورد تشویق قرار گرفته و جوایزی به رسم یادبود دریافت کردند.
شجاعی با تأکید بر هم‌نوایی کادر آموزشی و میدان‌داری دانش‌آموزان در این آیین تصریح کرد: در امتداد تبادل فرهنگی بازی‌ها، مدیر فرهیخته دبستان شهید صفائی نیز ضمن مشارکت فعال در برنامه، به تشریح قواعد و پیشینه سه بازی کهن و ماندگار خطه زنجان پرداخت که با اشتیاق زایدالوصف اعضا همراه شد. همچنین به میمنت تلاقی هجدهم مهرماه با عنوان «روز کودک، روز قصه»، کانون‌یار فعال آموزشگاه به روی صحنه آمد و با اجرای شنیدنی قصه‌گویی، جلوه‌ای ناب از مشارکت واقعی نسل نو و تحقق نقش کودک در قامت صاحب‌نقش را در فضای مدرسه متبلور ساخت.
مربی‌مسئول کانون شهمیرزاد در پایان از دستاورد فرادستگاهی این رویداد خبر داد و خاطرنشان کرد: با توجه به بازخورد بی‌نظیر این برنامه و به پیشنهاد رئیس اداره ورزش و جوانان، مقرر شد در سایه همراهی سه‌جانبه مرکز کانون شهمیرزاد، اداره ورزش و جوانان و دبستان شهید صفائی، هم‌زمان با هفته پیش‌روی تربیت‌بدنی، جشنواره‌ای ویژه با محوریت احیای بازی‌های بومی بخش شهمیرزاد و با حضور میهمانانی ویژه به منصه ظهور برسد تا مأمن کانون همچنان سرچشمه نشاط مؤمنانه و مانایی مواریث کهن باشد.
