به گزارش روابط عمومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان اصفهان، گاهی برای روشن کردن جهان یک کودک، کافی است پنجرهای کوچک به روی رویاهایش باز کنیم؛ پنجرهای که اینبار در کانون علوم و فناوریهای نوین اصفهان گشوده شد تا کودکان و نوجوانان اتیسم، در سفری شگفتانگیز به دنیای ستارهها، از زمین تا دوردستهای خیال پرواز کنند.
این برنامه به مناسبت روز کودکان با نیازهای ویژه و همزمان با هفته جهانی فضا برگزار شد و فرصتی فراهم آورد تا شرکتکنندگان در فضایی علمی، تعاملی و سرشار از شور و کنجکاوی، با شگفتیهای جهان هستی آشنا شوند.
در این تجربه علمی و فرهنگی، کودکان و نوجوانان با حضور در کارگاههای نجوم، با موضوعاتی همچون علل پیدایش روز و شب، شکلگیری فصلها و شگفتیهای دنیای فضا آشنا شدند. حضور در پلانتاریوم و تماشای فیلمهای مستند فضانوردان نیز، تصویری تازه از جهان بیکران پیش روی آنان گشود و لحظههایی سرشار از هیجان، کشف و خیالپردازی رقم زد.
اما شاید زیباترین بخش این میزبانی، نه در میان تصاویر کهکشانها و سیارهها، بلکه در برق نگاه کودکانی نهفته بود که با شوق از فضانورد شدن و سفر به فضا سخن میگفتند؛ رویاهایی بلند به وسعت آسمان که یادآوری میکنند اشتیاق به کشف، یادگیری و ساختن آینده، مرز نمیشناسد.
این میزبانی، فراتر از یک برنامه آموزشی، جلوهای از ضرورت فراهمکردن فرصتهای برابر برای تجربه، یادگیری و مشارکت اجتماعی کودکان با نیازهای ویژه بود؛ فرصتی که نشان میدهد توجه به تفاوتهای فردی، شناخت توانمندیها و ایجاد محیطهای پذیرنده و متناسب با نیازهای هر کودک، میتواند مسیر حضور فعالتر آنان را در فعالیتهای علمی، فرهنگی و اجتماعی هموار کند.
کودکان و نوجوانان اتیسم نیز همچون دیگر کودکان، حق دارند جهان را به شیوه خود بشناسند، پرسشهایشان را دنبال کنند و برای آینده رویا بسازند. از همین رو، دسترسی به تجربههای علمی جذاب، فضاهای فرهنگی فراگیر و برنامههایی متناسب با ویژگیهای ارتباطی و حسی آنان، گامی ارزشمند در جهت تقویت اعتمادبهنفس، پرورش استعدادها و گسترش فرصتهای مشارکت اجتماعی است.
کانون علوم و فناوریهای نوین اصفهان با این میزبانی، بار دیگر ظرفیت علم و فناوری را برای پیوند دادن آموزش با شادی، کشف با خلاقیت و تفاوت با فرصت به نمایش گذاشت؛ تجربهای که پیام روشن آن در لبخندها و رؤیاهای کودکان خلاصه میشد: برای پرواز در آسمان آرزوها، پیش از هر چیز باید فرصت پرواز را فراهم کرد.
شاید روزی یکی از همین کودکان، با نگاهی که امروز در پلانتاریوم به ستارهها دوخته بود، مسیر آینده خود را در دنیای علم پیدا کند؛ اما همین امروز نیز، تحقق رؤیای او در گرو جامعهای است که به جای دیدن محدودیتها، تواناییها را میبیند و برای شکوفایی هر کودک، دریچهای تازه میگشاید.


