علی الله سلیمی؛ نویسنده
اما اهمیت خبر کانون تنها به قرارگرفتن نام دو هنرمند ایرانی در این فهرست محدود نمی‌شود. این انتخاب، از یک سو، فرصتی برای معرفی ظرفیت‌های نویسندگی و تصویرگری ایران به جامعه جهانی ادبیات کودک است و از سوی دیگر، بار دیگر نقش نهادی را یادآوری می‌کند که سابقه‌ای طولانی در پرورش، شناسایی و معرفی استعدادهای فرهنگی و هنری کودکان و نوجوانان دارد. عباس جهانگیریان با بیش از پنج دهه فعالیت در داستان‌نویسی، نمایشنامه‌نویسی، پژوهش و آموزش، از چهره‌های باسابقه این عرصه است. توجه به مسائل انسانی و اجتماعی، محیط‌زیست، همزیستی مسالمت‌آمیز، پیوند میان نسل‌ها و تقویت امید در کودکان و نوجوانان، از ویژگی‌های آثار اوست. توجه به فرهنگ و تاریخ بومی و پرداختن به کودکان دارای معلولیت در جایگاه شخصیت‌هایی کنشگر هم از وجوه قابل‌توجه کارنامه او به شمار می‌رود.
در سوی دیگر، امیر شعبانی‌پور با زبان تصویری مستقل و تجربه‌های متنوع در روایت تصویری، نماینده هنری است که در کتاب کودک نقشی فراتر از آرایش صفحات دارد. تصویرگری در کتاب کودک، خود شیوه‌ای برای روایت‌کردن است؛ زبانی که می‌تواند تخیل مخاطب را گسترش دهد، لایه‌های تازه‌ای به داستان بیفزاید و حتی بدون کلام، با کودک ارتباط برقرار کند. بهره‌گیری از عناصر فرهنگی ایران در کنار توجه به احساسات، کنجکاوی و تخیل کودکان، از ویژگی‌هایی است که در معرفی او از سوی کانون مورد تأکید قرار گرفته است.
قرارگرفتن نام یک نویسنده و یک تصویرگر در فهرست نامزدهای معرفی‌شده از سوی کانون، از این منظر هم معنادار است که کتاب کودک حاصل گفت‌وگوی چند هنر و مهارت است. داستان، شخصیت‌ها و جهان روایی را شکل می‌دهد و تصویر می‌تواند این جهان را گسترش دهد، به آن بُعدی تازه ببخشد و راه‌های دیگری برای تجربه داستان پیش روی مخاطب بگذارد. توجه هم‌زمان به این دو عرصه، فرصتی برای معرفی طیف متنوع‌تری از توانایی‌های ادبی و هنری ایران در سطح جهانی فراهم می‌کند. این انتخاب همچنین ادامه مسیری است که کانون در دوره پیشین جایزه آسترید لیندگرن با معرفی محمد میرکیانی در بخش نویسندگی و علی خدایی در بخش تصویرگری دنبال کرده بود. تداوم معرفی چهره‌های ایرانی به این رویداد، اهمیت برنامه‌ریزی مستمر برای حضور بین‌المللی ادبیات کودک و نوجوان را برجسته می‌کند؛ حضوری که به یک خبر یا یک دوره جایزه محدود نمی‌ماند و می‌تواند به شناخت بیشتر آثار و هنرمندان ایرانی در جهان کمک کند. البته نامزدی در یک جایزه بین‌المللی، به معنای دریافت نهایی آن نیست؛ اما همین حضور هم فرصتی ارزشمند برای معرفی کارنامه هنرمندان، جلب توجه مخاطبان و متخصصان جهانی و گشودن مسیرهای تازه برای ارتباط فرهنگی است. بهره‌گیری از این فرصت، نیازمند اقدام‌هایی فراتر از اعلام نامزدی است: ترجمه حرفه‌ای آثار، معرفی مؤثر آن‌ها به ناشران خارجی، حضور هدفمند در نمایشگاه‌ها و رویدادهای بین‌المللی و فراهم‌کردن امکان دسترسی مخاطبان دیگر زبان‌ها به کتاب‌های ایرانی. اکنون کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با معرفی عباس جهانگیریان و امیر شعبانی‌پور، بار دیگر توجه‌ها را به دو ظرفیت مهم ادبیات کودک ایران جلب کرده است؛ دو هنرمند با تجربه‌هایی متفاوت که هر یک از مسیر زبان و ابزار هنری خود با کودکان ارتباط برقرار می‌کنند. امید آن است که این حضور بین‌المللی، علاوه بر افتخارآفرینی برای جامعه ادبیات کودک، به شناخت گسترده‌تر آثار ایرانی و هموارترشدن راه آن‌ها به سوی مخاطبان جهانی بینجامد.
در نهایت، اهمیت چنین خبرهایی تنها در نام‌هایی که به فهرست نامزدها راه پیدا می‌کنند خلاصه نمی‌شود؛ اهمیت اصلی در فرصتی است که برای دیده‌شدن یک جریان فرهنگی فراهم می‌شود. جریانی که اگر معرفی و پشتیبانی از آن با برنامه‌ای پیوسته همراه باشد، می‌تواند داستان‌ها و تصویرهای برخاسته از فرهنگ ایران را به بخشی از تجربه ادبی کودکان در دیگر نقاط جهان تبدیل کند.
