به گزارش روابط عمومی ادارهکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان اصفهان، همزمان با هفته کتاب و کتابخوانی، برنامهای با عنوان «حالِ خوش کتاب» و با محوریت مهارتهای مثبتاندیشی ویژه نوجوانان، با حضور اعضای مراکز فرهنگیهنری شهر اصفهان و حومه در مجتمع کانون استان برگزار شد؛ برنامهای که در آن کتاب، نه صرفاً موضوعی برای خواندن، بلکه بستری برای اندیشیدن، گفتوگو، بازشناسی احساسات، کشف تواناییها و تمرین نگاه امیدوارانه به زندگی بود.
این رویداد فرهنگی و تربیتی با طراحی دو کارویژه اصلی، تلاش کرد نوجوانان را از جایگاه مخاطبان منفعل آثار فرهنگی به جایگاه تحلیلگران، منتقدان و آفرینندگان تجربههای تازه ارتقا دهد؛ رویکردی که در آن خواندن، آغاز مسیر یادگیری است و اندیشیدن، گفتوگو و آفرینندگی، ادامه آن.
از دنیای احساسات تا تمرین نگاه مثبت به زندگی
در نخستین کارویژه، انیمیشن «درون و بیرون ۲» با دوبله نوجوانان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان زیار برای حاضران اکران شد و پس از آن، نشست نقد و بررسی اثر با حضور نوجوانان دوبلور برگزار شد.
این بخش، فرصتی برای بازخوانی دنیای پیچیده احساسات نوجوانی، شناخت بهتر هیجانها و تأمل درباره نقش احساسات در شکلگیری رفتارها و تصمیمهای فردی فراهم آورد. نوجوانان با تکیه بر تجربه دوبله و مواجهه تحلیلی با شخصیتها و موقعیتهای داستان، درباره مفاهیمی همچون خودشناسی، پذیرش احساسات، مدیریت هیجانها و اهمیت نگاه امیدوارانه به چالشهای زندگی گفتوگو کردند.
در حقیقت، پیوند سینما، هنر دوبله و گفتوگوی انتقادی، بستری فراهم کرد تا مفاهیم مرتبط با مثبتاندیشی از سطح توصیههای کلامی فراتر بروند و در قالب تجربهای ملموس و جذاب در ذهن نوجوانان جای بگیرند.
شش کتاب، شش کارگاه و شش فصل تازه از اندیشه نوجوانان
دومین کارویژه این برنامه، برگزاری شش کارگاه عملی نقد و بررسی کتاب بود؛ کارگاههایی که در آن نوجوانان با هدایت مربیان، به خوانش عمیقتر آثار، کشف پیامهای پنهان، تحلیل شخصیتها، بررسی موقعیتهای داستانی و گفتوگو درباره مفاهیم انسانی و اجتماعی پرداختند.
در این کارگاهها، شش عنوان کتاب مورد بررسی قرار گرفت:
۱. «روح عزیز» نوشته مینو کرمزاده
۲. «زیبا صدایم کن» نوشته فرهاد حسنزاده
۳. «پرواز کن، پرواز کن» نوشته کریستوفر گریکو روسکی
۴. «کلونک» نوشته فرانسوا گراول
۵. «آن روز معمولی در مدرسه» نوشته کالین مکناتن
۶. «درخت بلوط بزرگی در دانه بلوط کوچک» نوشته مکس لوکادو
اما ویژگی متمایز این کارگاهها، به نقد و بررسی کتابها محدود نماند؛ نوجوانان پس از گفتوگو و تحلیل هر اثر، با راهنمایی مربیان، یک فصل تازه به داستان آن اضافه کردند.
این تجربه خلاقانه، فرصتی بود تا نوجوانان از مرز خوانندگی عبور کنند و خود را در جایگاه نویسنده و روایتگر قرار دهند؛ شخصیتها را دوباره ببینند، برای رویدادها مسیرهای تازه طراحی کنند، پایانهای متفاوت بسازند و با تکیه بر تخیل و قدرت اندیشه، امکانهای جدیدی به جهان داستان بیفزایند.
مثبتاندیشی؛ مهارتی برای دیدن فرصتها در دل تجربهها
آنچه برنامه «حالِ خوش کتاب» را از یک فعالیت معمول هفته کتاب متمایز میکرد، نگاه تربیتی و تحلیلی آن به مفهوم مثبتاندیشی بود. مثبتاندیشی در این رویکرد، به معنای نادیده گرفتن دشواریها یا خوشبینی بدون پشتوانه نیست؛ بلکه توانایی مواجهه آگاهانه با مسائل، شناخت ظرفیتهای فردی، یافتن راهحلهای سازنده، امید به تغییر و دیدن فرصتهای تازه در دل تجربههای زندگی است.
کتاب، بهعنوان یکی از مؤثرترین ابزارهای پرورش فکری، میتواند نوجوان را با تجربههای متفاوت انسانی روبهرو کند و از طریق همذاتپنداری با شخصیتها، زمینه شناخت احساسات، تقویت همدلی، افزایش تابآوری و توسعه مهارت حل مسئله را فراهم آورد.
از سوی دیگر، نقد کتاب و افزودن فصل تازه به آن، نوجوان را به تفکر مستقل، پذیرش دیدگاههای متفاوت، خلاقیت و مسئولیتپذیری در بیان ایدهها دعوت میکند. در چنین فضایی، نوجوان میآموزد که برای هر مسئله میتوان بیش از یک راهحل تصور کرد و هیچ روایت و تجربهای لزوماً به یک پایان از پیش تعیینشده محدود نیست.
کانون؛ از ترویج کتابخوانی تا پرورش نوجوانان اندیشهورز
برنامه «حالِ خوش کتاب» جلوهای از نگاه فراتر از کتابخوانی در فعالیتهای فرهنگیتربیتی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است؛ نگاهی که در آن، کتاب به نقطه آغاز یک فرایند یادگیری تبدیل میشود و نوجوان با خواندن، پرسیدن، نقد کردن، شنیدن دیدگاه دیگران و خلق روایتهای تازه، فرصت مییابد تواناییهای فکری و فردی خود را پرورش دهد.
ترکیب هنر دوبله، تماشای اثر نمایشی، گفتوگوی انتقادی و کارگاههای خلاقانه ادبی در این رویداد، نشان داد که ترویج فرهنگ مطالعه زمانی به تجربهای ماندگار تبدیل میشود که نوجوان در آن نقشآفرین باشد و فرصت پیدا کند برداشتها، احساسات و ایدههای خود را به زبان خویش بیان کند.
«حالِ خوش کتاب» در هفته کتاب و کتابخوانی، تنها دعوتی به خواندن نبود؛ تمرینی برای بهتر دیدن، عمیقتر اندیشیدن، امیدوارانهتر زیستن و باور به توانایی ساختن روایتهای تازه از زندگی بود؛ روایتی که در آن هر نوجوان میتواند نهتنها خواننده کتابها، بلکه نویسنده فصلهای تازهای از آینده خود باشد.









