خنده‌هایی که میان صدای موشک‌ها گم شد

مریم تهرانی نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر، برای کودکان معصوم مدرسه شجره طیبه میناب نوشت: خنده‌هایی که میان صدای موشک‌ها گم شد.

به گزارش اداره کل روابط عمومی و امور بین‌الملل کانون، متن کامل دل‌نوشته مریم خاکسارتهرانی نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر و کارشناس مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به شرح زیر است:

و خنده‌هایی 

که میان صدای موشک‌ها گم شد...

«برای کودکان معصوم مدرسه شجره طیبه »

جهان گاهی به لحظه‌ای می‌رسد

که آسمان دیگر سقف آرام زمین نیست

کودکانی بودند

که صبح‌های‌شان 

با نور خورشید در مدرسه آغاز می‌شد

و عصرهای‌شان

با بازی در کوچه‌های خاکی.

کودکانی که آرزوهای‌شان

به اندازه یک بادبادک بود

یا یک توپ کوچک

که در کوچه‌ای باریک

میان خنده‌ها می‌چرخید.

اما جنگ

کودکی را نمی‌شناسد.

جنگ

نام‌ها و رویاها را نمی‌بیند

و نمی‌داند

که هر کودک

یک جهان کامل است.

و ناگهان

صدای آسمان

بلندتر از صدای خنده‌های کودکان می‌شود.

دیوارها فرو می‌ریزند،

پنجره‌ها می‌شکنند،

و مدرسه‌ای که روزی

پناه خنده‌های کودکان بود 

به تلی از خاک تبدیل می‌شود.

و کودکانی که حالا بی‌صدا از آسمان به زمینیان می‌نگرند.

مادران بی قرار و منتظر

نام فرزندان‌شان را

میان دود و خاک صدا می‌زنند،

و زمین

گریه‌ای را می‌شنود

که از عمیق‌ترین جای قلب انسان

برمی‌خیزد.

جهان شاید بگذرد

شاید این صحنه ها را فراموش کند

شاید صفحه‌ای تازه باز کند.

اما خاک

هیچ‌گاه فراموش نمی‌کند.

خاک

به یاد می‌سپارد،

نام قدم‌هایی را که روزی بر آن دویده‌اند.

و خنده‌هایی 

که میان صدای موشک ها گم شد...

و من

منزجر از جنگ و جنگ افروزان 

در میان این همه تاریکی

در میان شهری که بوی دود می‌دهد

در میان آسمانی که دیگر آرام نیست

به چیزی فکر می‌کنم

که هنوز

در قلبم زنده است.

سرزمین.

سرزمینی که

اولین گریه‌ها و قدم‌هایم را دید

و اولین رؤیاهایم

در آغوشش شکل گرفت.

سرزمینی که شاید امروز

زخم بر تن دارد

اما هنوز

گرمای زندگی در قلبش می‌تپد.

در زمانی که جهان

میان سکوت و تماشا ایستاده است

در زمانی که

خانه‌ها فرو می‌ریزند

و کودکان بی‌گناه

زیر آوار رویاهای‌شان می‌خوابند

من انتخابم را

از میان تمام ترس‌ها

از میان تمام تاریکی‌ها

انجام می‌دهم.

من سرزمینم را انتخاب می‌کنم.

نه به خاطر خاک تنها،

بلکه به خاطر مردمی

که هنوز امید را

مثل شمعی کوچک

در دل شب نگه داشته‌اند.

من سرزمینم را انتخاب می‌کنم

برای کودکانی که باید دوباره

در کوچه‌ها بدوند، بازی کنند و امید بیافرینند...

نام و یادشان گرامی؛ 

فرشته‌هایی که دفترهای‌شان بسته شد، اما داستان‌شان برای همیشه در تاریخ این سرزمین باز خواهد ماند.

یادآوری می‌شود نمایش پرمخاطب «رویای برفی» به نویسندگی حامد زارعان و کارگردانی مریم تهرانی، در سالن گلستان مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در حال اجرا بود؛ که به علت حمله آمریکایی‌صهیونی به کشور عزیزمان ایران متوقف شد.

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 3
  • نظرات در صف انتشار: 1
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • علیرضا رزاقی فخر ۲۱:۲۷ - ۱۴۰۴/۱۲/۲۷
    0 0
    بسیار ارزشمند🙏🌹❤️ 😭😭😭😭😭😭
  • امید رشیدی ۲۱:۳۱ - ۱۴۰۴/۱۲/۲۷
    0 0
    بسیار تاثیرگذار 😭😭😭😭😭
  • رزاقی ۲۱:۳۳ - ۱۴۰۴/۱۲/۲۷
    0 0
    استاد تهرانی آدم حسابی و کاربلد بینظیر و فوق العاده ❤️

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha