به گزارش ادارهکل روابط عمومی و امور بینالملل کانون، این نشست با عنوان «نقش فعالیتهای کانون بر سلامت روان کودکان و نوجوانان در دوران بحران با موضوع (قصهدرمانی)» در فضای سایبری و با حضور مربیان و علاقهمندان حوزه تربیت کودک از سوی اداره کل آموزش و پژوهش کانون برپا شد.
در این نشست بر اهمیت نقش مربیان در حفظ آرامش، تقویت ارتباط انسانی و بهرهگیری از قصهدرمانی برای کاهش نگرانی کودکان در شرایط بحرانی تأکید شد.
مسعود خنجرخانی، متخصص و مدرس دوره در آغاز این نشست به تبیین نقش مربی در فضای روانی کودکان پرداخت و گفت: مخاطب ما بچههایی هستند که ما در گام اول مربی آنان هستیم نه درمانگرشان. در این روزها که نگرانی و اضطراب بر بچهها غالب شده، باید ابتدا خودمان آرامش را حفظ کنیم، چون کودک قبل از هر چیز آرامش مربی را میبیند. مربی باید قوی، مسلط بر خود و بدون قضاوت نسبت به مخاطبانش باشد.
وی در ادامه درباره تعامل با والدین افزود: باید به والدین بگوییم ابتدا روی خودشان تمرکز کنند. به کودکان نگویند «گریه نکن»، بلکه بگویند «کنارت هستیم».
وی افزود: نیازی نیست برای آنان توضیح علمی بدهند و اگر ندانستند چه کنند، فقط کنار کودک بنشینند و محیطی امن فراهم آورند و در کنار این کنترل بر رسانههایی که کودک میبیند، و جلوگیری از غلبه ترس بر او ضروری است.
این متخصص در بخش دیگری از سخنانش مفهوم «همتنظیمی» را چنین توضیح داد: انسانها از طریق تعامل اجتماعی، سیستم عصبی یکدیگر را تنظیم میکنند. وقتی مربی آرام است، با نشانههای امنیتی به سیستم عصبی کودک کمک میکند و اگر مربی بتواند روال عادی زندگی خود را ادامه دهد، بزرگترین خدمت را به مخاطبان خود کرده است.
این عضو هیئت علمی دانشگاه درباره نقش قصه در روند درمانی و آرامشبخشی گفت: در قصه ما میسازیم یا بازسازی میکنیم. قصهی آرامشبخش، داستانی است با ضرباهنگ کند، شخصیتی که ترس را تجربه میکند و از آن عبور میکند، پایانی روشن و قابل پیشبینی دارد و واقعهی واقعی را بازآفرینی نمیکند تا آسیبزا نباشد. او در این بخش تاکید کرد شخصیت گوینده باید آرام و قوی باشد.
وی به بیان نمونههایی کودکانه، بر اهمیت همذاتپنداری تأکید کرد و گفت: قهرمان داستان باید با چالش روبهرو شود و آن را حل کند. به کودکان دروغ نگوییم و گاهی قصه را نیمهتمام بگذاریم تا خودشان پایانش را بسازند و در جمع به جمعبندی برسیم.
خنجرخانی در بخش «بایدها و نبایدهای مربی در آرامبخشی قصهمحور» نیز گفت: ترس برای صیانت از خود ضروری است. باید احساس ترس کودک را بدون قضاوت تأیید کنیم و نباید آن را کوچک بشماریم یا انکار کنیم. پرسش درباره احساسات باید غیرمستقیم و با استعارههای قصهای صورت گیرد و نباید کودک را به بیان مستقیم هیجاناتش مجبور کنیم.
این مدرس دانشگاه افزود: در روبهرو شدن با گریه، باید آن را تجربهای عمومی و همگانی معرفی کنیم و از هرگونه برچسبزدن به کودک بپرهیزیم.
او همچنین ادامه داد فعالیتهای پس از قصه باید کودک را به سمت بازنمایی و بازسازی هدایت کنند، نه بازآفرینی ترس از طریق نقاشی یا گفتوگو.
مدرس این نشست تأکید کرد که نباید انتظار بهبود فوری پس از جلسه قصه داشت، زیرا این روند تدریجی است.
خنجرخانی در بخش دیگری از نشست، با استناد به نظریه یادگیری اجتماعی، گفت: آرامش مربی، معلم یا والدین مهمترین قصهای است که کودک میشنود و ادامه داد: جداسازی ترس از هویت و تمرین نفس عمیق، دو ابزار قدرتمند برای بازگرداندن سیستم عصبی کودک به حالت امنیت هستند.
در پایان نیز سخنران یادآور شد: بدانید که شما روانشناس نیستید، شما در جایگاه مربی کانون پرورش فکری هستید؛ اما با علم، مهارت و رعایت مرزهای حرفهای پلی میشوید میان کودکی که ترسیده و آرامش گمشدهاش، و همین کافی است.
نشست «نقش فعالیتهای کانون بر سلامت روان کودکان و نوجوانان در دوران بحران با موضوع (قصهدرمانی)» با پرسش و پاسخ حاضران پایان یافت.
یادآوری میشود چهارمین دوره نشستهای «ایران پیروز» از ۱۵ تا ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ هر روز از ساعت ۱۰ تا ۱۱ صبح، با هدف افزایش تابآوری و آگاهی والدین و مربیان در ایام جنگ رمضان و شرایط کنونی کشور، میزبان علاقهمندان خواهد بود و میزبانی هر نشست را کانون یک استان بر عهده خواهد داشت.
پیوند حضور بر خط
