مصاحبه با محمود مروج مدیر کانون استان  زنجان و مدیر اجرایی جشنواره قصه گویی منطقه یک کشور

مدیر اجرایی جشنواره قصه گویی منطقه یک کشور:

قصه ها از ذخایر فاخر فرهنگی به حساب می آیند و بخشی از نیاز های ارتباطی بشر را پوشش می دهند.

  ** تعریف کلی شما از قصه و قصه گویی

-    صرف نظر از بعضی تعاریف آکادمیکی، در یک نگاه کلی قصه هر نوع بیانی است حاوی فکر و اندیشه و خیال و احساسات، عواطف بشر که برای اثرگذاری ارائه می شود. اطلاق قصه گو به آن هنرمندی است که این پیام را زنده کرده و به بهترین نحو به مخاطب منتقل می کند؛ از بیان و کلام گرفته تا ایما و اشاره.

** فکر می کنید در عصر ارتباطات( ماهواره، اینترنت و ...) قصه گویی چه جایگاهی می تواند داشته باشد؟

-    به نظر اینجانب مسئولیت قصه و قصه گویی نه تنها کم نشده است، بلکه سنگین تر نیز شده است. چراکه علیرغم فن آوری های جدید در ارتباطات و اطلاعات بشر از مهمترین نیاز اجتماعی خود که همانا ارتباط چهره به چهره و انتقال مستقیم عواطف و احساسات و نگاه توأم با شعر و شعور می باشد، غافل مانده است. گامهای بعدی نیازهای مرتبط با حوزه احساسات و عواطف و همچنین فکر و اندیشمندی را بیشتر می کند. بنابراین علیرغم بالندگی بشر در سرعت و وسعت ارتباطات به وسیله فن آوری نوین، نارسایی های زیادی به چشم می خورد که بیش از پیش جایگاه قصه و قصه گویی را بیشتر می نمایاند.

** این جشنواره ها خصوصا جشنواره قصه گویی با چه اهدافی برگزار می شود؟

اهداف جشنواره به چند قسمت تقسیم می شود. اولین هدف برمی گردد به اجرای صحیح برنامه کلان کانون در بخش ترویج قصه و قصه گویی میان مربیان مراکز. اما در کنار این هدف ارزشمند، هدف های دیگری هم قابل احصا می باشد؛ از جمله تاثیرات فرهنگی، فضاسازی و جریان سازی استان و استفاده کودکان و نوجوانان از قصه ها و تحرک و نشاط میان مربیان و کارشناسان و مجریان قصه گویی و ارتباط با هنرمندان و منابع فرهنگی استان و اهداف جزیی دیگری حاوی برکات و تاثیرات زیادی برای کانون استان می تواند داشته باشد.

** کمی از روند کار جشنواره قصه گویی برایمان بازگو بفرمایید.

- جشنواره همانطور که اعلام شده بود بخش های اصلی آن قصه گویی مربیان می باشد، با موضوعات آزاد، دفاع مقدس و چهاربانوی ادیان . در بخش مقاله، مقالاتی به ستاد رسیده که هنوز مقالات برگزیده اعلام نگردیده. در بخش های جانبی، اعزام قصه گویان به مدارس و مکان های آموزشی ناحیه 1 و 2 که با مشارکت آموزش و پرورش استان صورت گرفت. همچنین تقدیر ویژه ای از مروجان قصه گویی و محققان با موضوع عروسک های آیینی خواهد شد.

** به نظر شما برای کودک امروز چه نوع قصه هایی باید گفت؟

- در نگاه اول به تناسب گروه های سنی قصه انتخاب شود. در گام های بعدی قصه هایی باید به کودکان گفته شود که دارای پیام و نشاط باشد، طوری که علاوه بر پرداختن به تکنیک های ادبی و هنری، قصه برای کودکان لذت بخش بوده و در حد امکان نیازهای فکری اجتماعی آنان را پوشش دهد، طوری که تکرار این امر راه و روشی باشد برای رشد و پیشرفت و بالندگی آینده سازان عزیز ما!

** در انتقال فرهنگ گذشته قصه گویی چقدر می تواند نقش داشته باشد؟

در انتقال فرهنگ گذشته قصه گو نقش به سزایی دارد. در کنار فعالیت های مختلف هنری،انتقال فرهنگ از طریق قصه مثل نم نم بارانی ست که به آرامی می بارد ولی خود را به اعماق ریشه ها و سفره های زیر زمینی می رساند به این ترتیب قصه گویی تاثیری ماندگار در پی دارد.

***

** اولین قصه ای که شنیدید چه قصه ای بود؟ از چه کسی؟

اولین قصه،قصه مملی بود. از پسرعموی مرحومم شنیدم. محتوای آن ماجرای پسری که به حرف پدر و مادرش گوش نمی دهد. به حد کافی غذا نمی خورد، تبدیل به موجود بسیار کوچکی می شود، گربه ها آن را موش تصور می کنند که بسیار شنیدنی ست. اولین قصه ای که خواندم گنجشک غریب بود که حرف پدر و مادرش را گوش نمی کند و برای پرواز خیز برمی دارد و آسیب می بیند، پیام هر دو قصه یکی بود.

** خود شما از چه نوع قصه هایی خوشتان می آید؟

در دوران کودکی قصه هایی که شخصیت های حیوانی داشتند، در نوجوانی به رمان خیلی علاقه مند بودم. اما علاقه ی امروزی  من رمان هایی ست که انسان را با خودش آشنا کند طوری که صرف نظر از پیام هر داستان به این حدیث شریف «من عرف نفسه، فقد عرف ربه» اشاره داشته باشد.

** راستی تا به حال خودتان قصه گویی کرده اید؟

بله! در زمانی که مربی بوده ام، قصه گویی می کردم. در کانون یک دوره قصه های قرآنی را به کارکنان در برنامه هفتگی قرائت قرآن  بیان می کردم و در برخی موارد قصه های مربوط به عرفا و مفاخر دینی و مذهبی را بازگو کرده ام.

** به نظر شما چرا قصه ی مادربزرگ ها هیچ وقت از ذهن بچه ها پاک نمی شود؟

به نظر می رسد خالص ترین و باصفاترین و با محبت ترین قصه از ناحیه ی مادربزرگ ها بیان می شود، چون خود قصه گو بی ریا بوده و با تمام وجود قصه های محلی را با زیبایی های خاص بیان می کند.