به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان مازندران، از لحظات ابتدایی جنگ و با ابتکار گروهی از مربیان سیار مازندران، کارگروهی با عنوان «ایرانیاران» شکل گرفته است؛ جمعی از نیروهای داوطلب که تصمیم گرفتهاند در روزهایی که کودکان بیش از همیشه به امنیت روانی و لحظات شاد نیاز دارند، کنارشان باشند. این کارگروه با اجرای برنامههای متنوع مانند نمایش عروسکی، بازیهای گروهی، کاردستی، نقاشی، قصهگویی، پیکسل سازی و دیگر فعالیتهای خلاقانه، تلاش میکند بخش کوچکی از اضطراب این روزها را از دوش کودکان بردارد و مفهوم مقاومت و ارزش ها را با فعالیت ها به کودکان منتقل نماید.
مربیان عضو کارگروه ایرانیاران میگویند فعالیتشان برای همراهی با مردم و پاسخ به نیاز روانی کودکان شکل گرفته است. آنها مأموریت خود را در قالب ایجاد «حالِ خوب» برای بچهها تعریف کردهاند و این هدف را در دل برنامههای شاد، حضوری و فرهنگی دنبال میکنند؛ برنامههایی که بهتدریج گستردهتر شده و در نقاط زیادی از مازندران و تهران ادامه یافته است.
در مازندران تاکنون ۳۱ برنامه در ۱۵ شهر و روستا برگزار شده است؛ از بابل و قائمشهر گرفته تا ساری، نکا، گلوگاه، آمل، شیرگاه،زیراب، بندپی شرقی، امیرکلا، جویبار، فریدونکنار، محمودآباد، بابلسر، بهشهر، کیاکلا و مناطق روستایی. حضور این گروه در این مناطق سعی داشته روزهایی سخت را برای کودکان قابلتحملتر کند و در کنار خانوادهها امیدآفرینی کند.
اما حالا پس از اجرای برنامهها در سطح استان مازندران، نقطه اوج این مسیر جایی فراتر از یک فعالیت فرهنگی معمولی است: اکنون ایرانیاران پای از مازندران بیرون گذاشته و به تهران رسیده است؛ شهری که در مرکز رخدادها، سایه جنگ را به وضوح بر چهره کودکانش مینشاند. مربیان، بر همین باور قدم به پایتخت گذاشتهاند و میگویند: «وقتی کودکان اینجا بیش از دیگران مزه تلخ جنگ را میچشند، حضور ما نیز باید بیشتر باشد.»
زیبایی این حرکت در تضاد مهاجرت انسانی نهفته است: آنگاه که بسیاری از خانوادههای تهرانی به جهت حفظ سلامتی و برای دور شدن از التهاب جنگ رهسپار استانهایی چون مازندران میشوند، کارگروه جهادی مازندران خطر را به جان می خرد و راهی تهران می شود؛ سفری برعکسِ جریان معمول، و البته سرشار از جانفشانی. آنان می روند تا تکیهگاه کودکانِ نگران باشند و لحظاتی از آرامش و امید را برایشان بیافرینند. این حضور خاموش و گرم، معنای عمیق جهاد فرهنگی را تصویر میکند.
مربیان، برنامههای حمایتی خود را در فضاهایی همچون خیابان وزارت خارجه، میدان انقلاب، اقدسیه و برخی محلههای دیگر تهران اجرا کردهاند. فعالیت در بیمارستانها نیز بخش مهمی از این مسیر است؛ بیمارستانهایی از جمله مرکز طبی اطفال، کودکان حضرت علیاصغر(ع)، کودکان شهید فهمیده و بیمارستان مفید که این روزها میزبان کودکانی هستند که بیش از هر زمان دیگر به لبخند نیاز دارند.
بر همین اساس حامد فاضلی، مدیرکل کانون مازندران در آیینی که در مرکز فرهنگی هنری بابل اجرا شد از این مربیان قدرانی کرد.
ایرانیاران در حقیقت نامی است بر جمعی از یاران ِ ایران با دلهای بزرگ؛ آنهایی که در زمانه سخت کنار کودکان هستند و باور دارند حتی در میان روزهای ناخوب هم میتوان دلیل حال خوب کودکان بود، لبخند آفرید و امید را زنده نگه داشت.
این فعالیتها که «در هیچ لوح تقدیری نمیگنجد»، پس از ۳۷ اجرا، همچنان در مازندران و تهران ادامه دارد و قرار است گستردهتر شود؛ حضوری که تلاش میکند در دل بحرانها، برای کودکان روزنه ای از امید و آرامش باز کند.
اعضای کارگروه ایرانیاران:
مصطفی نجفی عمران
سید مصطفی صالحیان
داود غلامی
علی لاریجانی
سیده فاطمه حسینی
سیدعلیاکبر ابطحی
حلقههای میانی:
امیرمحمد نوشادیان
سیدحمیدرضا حسینزاده
علیرضا عموزاده
این مربیان و داوطلبان، بازوان اجرایی این حرکت ارزشمند هستند که تلاش میکنند تا لبخند را به کودکان بازگردانند. فعالیتهای ایرانیاران با همین همت جمعی، همچنان در مازندران و تهران ادامه خواهد داشت.
