به گزارش اداره‌کل روابط عمومی و امور بین‌الملل کانون، حامد علامتی در آیین پایانی بخش علمی بیست‌وهفتمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی بر مسئولیت قصه‌گویان و پژوهشگران در قبال کودکان و آینده ایران تاکید و خواستار توجه به ابعاد انسانی و مستندات جنایت‌های صورت‌گرفته علیه کودکان، از جمله کودکان شهید میناب، در آثار ادبی و هنری شد.
او با اشاره به اهمیت ثبت و ماندگاری روایت زندگی کودکان شهید، خطاب به قصه‌گویان و نویسندگان گفت: روایت مظلومیت کودکان باید در کنار بازنمایی مسئولیت عاملان این جنایت‌ها قرار گیرد تا آثار تولیدشده بتوانند در حافظه تاریخی و فرهنگی کشور ماندگار شوند.
قصه؛ ابزاری برای پرورش فکر و تقویت پرسشگری
علامتی با اشاره به حضور رئیس‌جمهوری در جمع کودکان و نوجوانان در هفته ملی کودک، قصه‌گویی درباره همدلی و اتحاد را نمونه‌ای از ظرفیت این هنر برای انتقال مفاهیم اجتماعی دانست و اظهار کرد: یک قصه می‌تواند از مرزهای زمان و مکان عبور کند و مفهومی را به شکلی اثرگذار به مخاطبان انتقال دهد.
مدیرعامل کانون با بیان این‌که مأموریت اصلی این مجموعه پرورش فکر کودکان و نوجوانان است، افزود: قصه صرفاً وسیله‌ای برای سرگرمی یا انتقال یک پیام اخلاقی نیست، بلکه باید فرصتی برای اندیشیدن، پرسشگری، خیال‌پردازی و شناخت رفتار انسان‌ها فراهم کند.
او ادامه داد: کودک هنگام شنیدن قصه، درباره تصمیم شخصیت‌ها فکر می‌کند، خود را جای آن‌ها می‌گذارد و درستی یا نادرستی رفتارشان را می‌سنجد. این پرسش‌ها و فرصت‌هایی که برای اندیشیدن ایجاد می‌شوند، از مهم‌ترین دستاوردهای قصه‌گویی هستند. در این مسیر، نقش هدایت‌گر مربی نیز اهمیت فراوانی دارد.
علامتی با اشاره به پیوند روایت و تفکر در آموزه‌های دینی، تأکید کرد پژوهش‌های حوزه قصه‌گویی باید نشان دهند که این هنر چگونه به رشد فکری کودکان کمک می‌کند و چه تأثیری بر رفتار، قدرت استدلال و توانایی درک دیدگاه‌های متفاوت در آنان دارد.
ضرورت پیوند پژوهشگران با مربیان کانون
مدیرعامل کانون با اشاره به یافته‌های پژوهشی درباره تأثیر گفت‌وگو پیرامون داستان بر تقویت استدلال و درک دیدگاه‌های مختلف، گفت: کار قصه‌گو با پایان روایت تمام نمی‌شود؛ گاهی مهم‌ترین بخش کار از پرسشی آغاز می‌شود که کودک پس از شنیدن قصه مطرح می‌کند.
او بر ضرورت ارتباط نزدیک میان پژوهشگران و مربیان تأکید کرد و افزود: پژوهشگران باید در کنار مربیان قرار بگیرند تا بتوانند تردیدها، پرسش‌ها و برداشت‌های کودکان را بهتر بشناسند و یافته‌های علمی را به نیازهای واقعی مراکز فرهنگی و تربیتی پیوند دهند.
علامتی پیشنهاد کرد آثار علمی جشنواره بیش از گذشته مطالعه و نقد شوند و نتایج آن‌ها به کارگاه‌های آموزشی و برنامه‌های مرکز تربیت مربی کانون راه پیدا کند. به گفته او، پژوهش باید به مربی کمک کند قصه مناسب‌تری برای مخاطب انتخاب کند، پرسش‌های مؤثرتری مطرح کند و صداها و تجربه‌های کمتر شنیده‌شده کودکان را بشنود.
بخش علمی؛ یکی از ارکان اصلی جشنواره
او با اشاره به تصمیم کانون برای اختصاص فرصت و تمرکز بیشتر به بخش علمی جشنواره گفت: بخش علمی نباید به‌عنوان برنامه‌ای جانبی در کنار بخش اجرایی دیده شود، بلکه باید یکی از ارکان اصلی جشنواره باشد و در ارتقای کیفیت آن نقش ایفا کند.
علامتی همچنین بر ضرورت توجه هم‌زمان به کیفیت و جذابیت آثار تأکید کرد و گفت: تولید اثر باکیفیت، زمانی به هدف خود می‌رسد که بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند. قصه‌گویی به دانش، پژوهش، هنر، خلاقیت و روش‌های جذاب روایت نیاز دارد و نباید میان کیفیت آثار و گستره مخاطبان تقابل ایجاد کرد.
او با اشاره به ظرفیت جمعیت کودکان و نوجوانان کشور، بر ضرورت گسترش دامنه مخاطبان جشنواره تأکید کرد و خواستار بررسی علمی راه‌های افزایش جذابیت و فراگیری این رویداد شد.
مدیرعامل کانون در پایان از استادان، پژوهشگران، داوران، مربیان، همکاران اجرایی و همه شرکت‌کنندگان در بخش علمی جشنواره قدردانی کرد و تلاش پژوهشگرانی را که آثارشان به فهرست برگزیدگان راه نیافته است نیز ارزشمند دانست.
علامتی همچنین قصه‌گویان و مربیانی را که هر روز با روایت قصه در کنار کودکان هستند، از سرمایه‌های مهم کانون در مسیر پرورش فکر و تقویت تخیل و اندیشه نسل آینده توصیف کرد.
آیین پایانی بخش علمی بیست‌وهفتمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی که روز ۲۰ مهر ۱۴۰۵ هم‌زمان با هفته ملی کودک در مرکز آفرینش‌های فرهنگی هنری کانون برگزار شد.
