ااحمد پیروزمند ز همان بدو ورود به مرکز آفرینشهای فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، فضای جشنواره حالوهوای دیگری داشت. صدای خندههای پیدرپی کودکان، هیجان کشف بازیهای تازه، رنگهای زنده غرفهها و گفتوگوی پرشور خانوادهها، تصویری زنده از یک جشن واقعی را پیش چشم مخاطب میگذاشت.
جشنوارهای که بازی را از یک وسیله سرگرمی، به ابزاری برای یادگیری، ارتباط و رشد تبدیل کرده بود و در بخشهای مختلف جشنواره، کودکان با دنیایی متنوع از اسباببازیهای ایرانی روبهرو میشدند؛ از بازیهای فکری و رومیزی که ذهن را به چالش میکشد، تا بازیهای حرکتی و گروهی که شور و تحرک را به اوج میرساند. غرفههای تجربهمحور، میزهای نقاشی و رنگآمیزی، فضاهای بازی آزاد و فعالیتهای ترویجی، این امکان را فراهم کرد تا کودک تنها تماشاگر نباشد، بلکه بازی را لمس کند، بیاموزد و خلق کند.
نمایشگاه عروسکهای بومی و محلی، یکی از بخشهایی بود که توجه بسیاری از بازدیدکنندگان را به خود جلب کرد. عروسکهایی که هرکدام روایتگر گوشهای از فرهنگ، پوشش، آیین و زیستبوم اقوام ایرانیبودند و بیآنکه کلامی بگویند، از هویت و ریشههای این سرزمین سخن میگفتند. کودکانی که با این عروسکها ارتباط برقرار کنند، ناخودآگاه با فرهنگ ایرانی انس میگیرند؛ پیوندی عمیق و ماندگار که از دل بازی شکل میگیرد.
بازار فروش اسباببازیهای ایرانی نیز به یکی از پررفتوآمدترین بخشهای جشنواره تبدیل شده بود. استقبال خانوادهها از تولیدات داخلی، نشاندهنده افزایش اعتماد به کیفیت، خلاقیت و محتوای فرهنگی اسباببازیهای ایرانی است. والدین در کنار فرزندانشان، با حوصله بازیها را میآزمودند، توضیح میشنویدند و انتخاب میکردند؛ انتخابهایی که تنها بر پایه سرگرمی نیست، بلکه آموزش، رشد شناختی و پرورش مهارتهای کودک را نیز در نظر دارد.
حضور گسترده مسئولان فرهنگی، مدیران، نمایندگان مجلس و فعالان حوزه کودک و نوجوان در جشنواره، بر اهمیت این رویداد افزوده بود. بازدیدها، گفتوگوها و اظهارنظرهای مسئولان، نشان میدهد جشنواره ملی اسباببازی به جایگاهی اثرگذار در سیاستگذاری فرهنگی حوزه کودک دست یافته است.
بسیاری از بازدیدکنندگان رسمی، بر ضرورت حمایت از تولید داخلی، گسترش چنین رویدادهایی در استانها و نقش اسباببازی به عنوان یک کالای فرهنگی تأکید کردند.
آنچه بیش از هر چیز در این جشنواره به چشم میآمد، شادی خالص کودکان بود؛ شادیای که در دویدن میان غرفهها، در تمرکز هنگام حل یک بازی فکری، در هیجان یک بازی گروهی و در لبخند رضایت پس از دریافت یک جایزه کوچک متجلی میشد. لحظههایی که شاید ساده به نظر برسد، اما پایههای عاطفی، اجتماعی و شناختی کودک را شکل میدهد.
دهمین جشنواره ملی اسباببازی روزهای ۱۰ تا ۳۰ دی ۱۴۰۴ در مرکز آفرینشهای فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تهران، فراتر از یک رویداد سالانه، به صحنهای برای گفتوگوی نسلها تبدیل شد؛ جایی که کودک، خانواده، تولیدکننده، مربی و سیاستگذار، همگی حول محور «بازی» گردهم آمدند. بازیای که نهتنها شادی میآفریند، بلکه آیندهای آگاهتر، خلاقتر و ریشهدارتر را نوید میدهد.
